خاطرات ممتحن الدوله ( فارسى ) — الصفحة ٤٢
خدعهء ميرزا محرم خليفه
از ترس تعرضات پدر رختخواب خود را از روى ديوار به سردر خانه كه از هيچ طرف كسى نمىتوانست بدان موقع راه يابد حمل نمودم .
روزها تفنگ برداشته در باغات حصار بو على به شكار مىرفتم . و در وقت ناهار كه پدرم در دربخانه « 1 » و منزل وزير بود به خانه مىآمدم . ناهار مىخوردم و احدى جرأت نزديكى مرا نداشت و شبها از روى ديوار به سردر خانه مىرفتم و در رختخواب مىخسبيدم و پدرم ساعت شش از شب گذشته كه از خدمت وزير فارغ مىگشت و به منزل مىآمد اوايل كار به من بد مىگفت و در آخر نصيحت و دلسوزيها مىنمود كه از اين انزوا كناره‌جويى كنم و بنده خود را به خواب مىزدم و شبها اگر كسى جرأت مىكرد كه نردبامى گذارده مرا به زير آورد فورا دست به تفنگ برده تهديد مىكردم .
خدعهء ميرزا محرم خليفه
خدعهء ميرزا محرم خليفه
چندى بدين منوال گذشت . يك روز صبح زود كه هنوز از رختخواب بيرون نيامده - بودم شنيدم شخصى به نام مرا صدا مىكند . سر را بلند كردم . ميرزا محرم « خليفهء » مدرسهء دار الفنون را ديدم كه در مقابل من ايستاده زبان به نصيحت من گشود و مرا دعوت به هبوط مىنمايد و ضامن مىشود كه احدى به من صدمه نزند و من هم به تحصيلات خود مشغول گردم . آنقدر مرا به نصايح مشفقانه بنواخت كه من ساده‌لوح باور نموده از سنگر خود خارج شدم و از ديوار فرود آمده به اندرون خانه رفتم و تغيير لباس داده به خدمت ميرزا محرم خليفه حاضر گشتم و جناب خليفه بجاى اينكه مرا به مكتب وزيرزاده هدايت نمايد به طرف خانهء شاهزاده اعتضاد - السلطنه وزير علوم حركت داد . سوءظنى به من دست داد . خواستم فرار كنم از پشت سر دو نفر فراش مرا بغل كردند و به باغ ييلاقى وزير علوم ورودم دادند و به محض رسيدن به حضور سركار و الا وزير علوم ، حكم تهيهء چوب و فلكه صادر گرديد . فراشان دررسيدند و پاهاى يك بچهء سيزده ساله را به فلكه گذاردند . البته قارئين محترم ملاحظه خواهند نمود كه در آن حال چه تفكراتى براى يك طفل
( 1 ) - دربخانه همان ديوانخانه يا به اصطلاح امروزه وزارتخانه است .