تاريخ نگارستان ( فارسى ) — الصفحة ٤١٥

[ 701 - متفرق شدن سرداران نادر شاه . ]

از شعرائى كه نادر شاه را در روزگارش ستوده يكى مشتاق اصفهانى است كه در مدح نادر شاه و تاريخ جلوسش گفته :

هزار شكر كه آمد بهار و رفت خزان * ز فيض مقدم گل شد جهان پير جوان

ز پرده رخ بصفائى نمود ابر بهار * كه هرگز آينه نايد برون ز آينه‌دان

دميد لاله و گل صد هزار رنك ز خاك * شد آشكار زمين در دل آنچه داشت نهان

به‌بين به جوش طراوت كه همچو گل بر شاخ * شكفته شد بسر تير غنچهء پيكان

ز فيض ابر بهارى دميد سبزه و خاك * به آن صفت كه خط از صفحهء عذار بتان

بهر قدم ز دل خاك چشمهء زد جوش * حيات‌بخش‌تر آبش ز چشمهء حيوان

چمن ز جوش صفا شد به آن صفت كايد * بديده قطرهء شبنم چو گوهر غلطان

ز بسكه موج طراوت ازين چمن برخاست * فتاد آب فلكرا بجوى كاه‌كشان

صفاپذير چنان شد زمين ز صيقل ابر * كه گشت آينه از غيرتش چو آب روان

اگر غلط نكنم اين سرور و عيش و نشاط * بود ز فيض جلوس شهنشه دوران

جناب شاه ملايك سپاه نادر شاه * خديو جم عظمت خسرو سكندرشان

شهى كه پايهء قدر رفيع دربانش * قدم گذاشته برتر از اين بلند ايوان

شهى كه كشتى نه چرخ را بهم شكند * چو آب تيغ جهانگير او كند طوفان

شهى كه ناخن مشكل‌گشاى همت او * هزار عقدهء دشوار را كند آسان

شهى كه گاه گهر پاشى سحاب كرم * بر آب از كف جودش رود چه بحر و چه كان

شهى كه هيبت او بانك اگر زند بر كوه * بلرزه آيد و گردد بسان آب روان

به تخت سلطنت اين خسرو بلند اقبال * كه پيش رفعت جاهش خجل بود كيوان

جلوس كرد بروز خجستهء نوروز * ز يارى فلك و نصرت خداى جهان

دگر براى چه زين باغ هر كف خاكى * ز خرمى نشود رشك روضهء رضوان ؟

خلاصه از مدد بخت تكيه زد مشتاق * چو بر سرير شهنشاهى آن رفيع مكان

نوشت خامه دو مصرع كه سال تاريخش * ز هر يكيش شود بىكم و زياد عيان

رساند مژدهء شاهى به گوش اهل زمان * جلوس نادر آفاق شاه جم دربان

( 1148 ) ( 1148 )

701 من الوقايع مؤلف تاريخ خسروان گويد : بعد از آنكه نادر شاه كشته شد سرداران لشكرش هر يكى به طرفى تاختند و خود را پادشاه و امير