تاريخ هيجده ساله آذربايجان ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٢

گفتار هفدهم جنگها با آسوريان و داستان دلگداز سلماس

اطاق نوكران با آنان مىنشيند ، و چون عظيم السلطنه از اطاق خود همراه مؤيد الاسلام نامى از ملايان بآهنگ رفتن بجايى بيرون مىآيد با تير هردو را ميكشد و خود گريخته از حياط بيرون ميرود . معتمد الوزاره مىنويسد : او مست بوده و از ديه تا شهر هشت تن را كشته و پس از آن خونريزيها بسراغ ارباب خود آمده بود .

از اين كار خود آسوريان برآشفتند ، و شمشه فرهاد را كه گرفته و آورده بودند ، پس از اندك بازپرسى با دستور آقا پتروس در همان خانه خود عظيم السلطنه بدار آويختند ، و جنازه‌هاى كشتگان را با شكوه بسيار با موزيك از زمين برداشتند . اين يگانه آدمكشى بود كه بكيفرش رسانيدند .