تاريخ مبارك غازانى ( داستان غازان خان ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

حكايت منشرح شدن سينهء مبارك پادشاه اسلام غازان خان بنور ايمان و اسلام آوردن او و امرا بحضور شيخ‌زاده صدر الدين حموى جوينى دام بركته

گستاخى نيست كه شهزادگان را بلك دهند پادشاه بنده‌نوازى فرمايد و اين را بلك را « 1 » نگاه دارد تا هنگام وصول بنده ببندگى و بعد از آن چون نوروز و ديگر امرا از پيش بايدو كار ناساخته بازآمدند پادشاه برآشفت و در باب تدارك او فكرى مىفرمود نوروز آن قضيه را باز عرضه داشت و شيخ زادهء بزرگوار صدر الدين ابراهيم بن قطب الاوليا شيخ سعد الدين حموى اعزّه الله و قدّس نفسه حاضر بود و بيشتر اوقات ملازم پادشاه پيوسته از وى استكشاف حال دين اسلام مىنمود و دقائق و حقائق آن « 2 » سوال و بحث مىكرد و به حكم فمن يرد الله ان يهديه يشرح صدره للاسلام نزول سكينه در سينهء مباركش سطوع انوار ايمان را « 3 » در ضميرش « 4 » قوّت مىداد و امداد هدايت بر وى استيلا مىآورد و گفت حقيقت انكه اسلام دينى « 5 » بغايت متين و مبين است و بر جميع « 6 » قواعد « 7 » دينى و دنياوى محتوى و معجزات رسول عليه الصلاة و « 8 » السلام عظيم دلاويز و باهر و علامات صحّت آن بر صفحات روزگار واضح و ظاهر و بىشبهت مداومت و مواظبت بر اداء فرائض و واجبات و نوافل و مندوبات آن « 9 » بحقّ موصل باشد « 10 » و امّا عبادت اصنام محض بىكفايت « 11 » است و از عقل و دانش بغايت دور و از صاحب راى و كفايت سر پيش جماد بر زمين نهادن محض جهالت و حماقت باشد و پيش آدمى نيز كه خداوند روح و عقل است هم به نظر عقل « 12 » مكروه نمايد و يقين حاصل كه هيچ آدمى كامل راضى نباشد كه پيش او سر بر زمين نهد « 13 » و از روى صدق صورت بت لائق آستانهء در است تا مردم بر آن مىگذرند « 14 » و پى سپر مىكنند « 15 » و نيز اتّفاق

S . fol . 278 v .

عموم خلق بر مسلمانى و انكار بت‌پرستى مجازى نيست برجمله غازان خان در اوائل « 16 » شعبان سنهء اربع و تسعين و ستمائه بحضور شيخ‌زادهء بزرگ « 17 » صدر الدين ابرهيم حموى با « 18 » تمامت امرا « 19 » كلمهء توحيد گفت و

( 1 ) - بيلك را : W . ، آن بيلك : L . ، بلك : S . ( 2 ) - و از دقائق آن حقائق : L . ( 3 ) - ايمان : S . , W . ( 4 ) - ضمير : L . ( 5 ) - دين : L . ( 6 ) - جمع : L . ( 7 ) - و مصالح : L . add . ( 8 ) - الصلاة و : L . om . ( 9 ) - L . om . ( 10 ) - باد : L . ( 11 ) - كفايتى : L . ( 12 ) - خود : L . ( 13 ) - نهند : L . , S . ( 14 ) - مىگذرد : W . ( 15 ) - مىكند : W . ( 16 ) - اوّل : W . ( 17 ) - بزرگوار : L . om . , W . ( 18 ) - L . om . ( 19 ) - اتفاق كرده و : L . inserit