تاريخ مبارك غازانى ( داستان غازان خان ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠

حكايت ايل شدن نوروز و ديگر بار ببندگى غازان خان آمدن و طوى و پيشكش كردن

مخدوم و مخدوم‌زاده نوميد نيست ايلى و بندگى و عجز و سرافگندگى ابلاغ و ارسال مىكند و مىنمايد كه با هزار گناه بنده و بنده‌زادهء آن خاندانم بريو و نيرنگ تمام و فريب و شعبدهء غماز با تمام كه ميان آفتاب و سايه جدائى افگنند از زمين بوس حضرت ميمون و مشاهدهء طلعت همايون آواره و بيچاره‌ام و چندانكه آسيا مثال گرد خود برمىگردم هنوز بر قدم اوّلين مانده‌ام اگر از بندگان گناه نيايد عفو و مغفرت پادشاهان ظاهر نشود اگر چنان كه شهزاده گناه بنده به آب مغفرت و انابت بشويد من بعد تا جان در تن و در تن حيوة باقى بود ببندگى قيام نمودن و كوچ دادن كار بنده باشد و باقى عمر بعذر تقصير و تاخير و تجاسر مافات خواستن آماده و ايستاده‌ام به شرط آنكه گناه گذشته ياد نكند و تجاسر و زلات ماضى به روى اين بنده نيارد خ اصغا كنيم و طريق وفا ز سر گيريم ، به شرط آنكه كسى ياد ما مضى نكند ، شهزاده از وفور مرحمت و شمول عاطفت كه در ذات مبارك مفطور و در جبلّت جماعت اقا و اينى و خواتين و امرا متّفق شده‌اند بر آنكه شهزادهء جهان بدان طرف حركت فرمايد و بر تخت پادشاهى كه ارثا و اكتسابا به دو مىرسد بنشيند شاه‌زاده بدان التفات نفرمود « 1 » و جماعت ايلچيانرا باز گردانيد و با امراء بزرگ كنگاج كرده « 2 » ايلچى بطلب نوروز فرستاد و چند روزى در رادكان و چشمهء گلسب مقام كرده بخبوشان آمدند و بعد از چند روز روانه شدند چون به دو بر « 3 » نزول فرمود نوروز « 4 » ببندگى پيوست و چون اغروقها و بيشتر لشگر و شهزاده سوكا كه از پيش گيخاتو « 5 » آمده بود بجانب مازندران

S . fol . 276 v .

بودند راى مبارك بر آن قرار گرفت كه بسلطان دوين استراباد روند و از آنجا عزيمت عراق و آذربيجان فرمايند به راه شهرك نو در جرجان آمده بسلطان دوين استراباد نزول فرمود و روزى چند در اوردوى معظّم بطوى و عشرت مشغول بودند و اوراتيمور « 6 » ايداجى را پيش بايدو فرستاد كه متعاقب خواهيم رسيدن « 7 » پاك او مركوز بود توبه و انابت و عذر

( 1 ) - ننمود : L . ( 2 ) - از آنجا : L . inserit ( 3 ) - دوين : L . ، دوير : T - W . , S . ( 4 ) - هم : L . inserit ( 5 ) - L . om . ( 6 ) - اراتيمور : L . , W . ( 7 ) - ميرسيم : W .