تاريخ مبارك غازانى ( داستان غازان خان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

حكايت ايل شدن نوروز و ديگر بار ببندگى غازان خان آمدن و طوى و پيشكش كردن

بمقتضاء قضا و اقتدار قدر جراءت و جسارت و ابرام و اقدام مىنمود از خوف جان و بيم سر بود اگر شهزاده تشريف عفو و نواخت و صفح و اغماض ارزانى دارد و او را به نظر عنايه و اعزاز ملحوظ و مقبول گرداند و از زمرهء بندگان خود شمارد او را

P . fol . 218 v .

بزرگ كرده باشد و سرش به آسمان رسانيده و بعد ازين تا جانش در تن باشد چون نى كمر بندگى بسته دارد و شمع وش بقدم خدمت ايستاده غازان چون اين حديث بشارت‌انگيز بشنيد اهتزاز و استرواحى در وى پيدا شد چه مساعدت و معاضدت نوروز جزؤ دولت خود مىدانست امّا بگفتار زن زيادت مبالات ننمود نوروز در اوائل محرّم سنهء اربع و تسعين و ستمائه نوكران نيك خود ساتلمش و ايسنبو قارا با چند كس به حضرت شهزاده فرستاد و نمود كه بندهء قديم گناه‌گار نوروز اگرچه با تراكم جرائم از قبول عفو و صفح مأيوس است ليكن از كرم ذاتي و مروت جبلّى حضرت انبارها نقل مىكردند و مىخوردند « 1 » و بچهارپايان « 2 » مىدادند و از بسيارى كه بود نقصان در آن پيدا نمى شد و در آن روزها نوروز نيز « 3 » ببندگى پيوست بعد از آن غازان خان از آنجا « 4 » كوچ فرمود چون بفرامرزان رسيدند شهزاده طوغان و خانهاء نوروز آنجا بودند و چند روز طويها كردند و به قدر مقدور پيشكشها آوردند و مراسم خدمات از هرگونه بتقديم رسانيدند و از آنجا به راه سرخس حركت فرمود چون بقراتپه رسيدند « 5 » بوغداى ايوداجى از خدمت گيخاتو برسيد و حال مخالفت بايدو و امرا تقرير « 6 » كرد « 7 » بدان التفاتى نفرمود و نوروز اجازت خواسته با خانهاى خود « 8 » بجانب بادغيس مراجعت نمود و رايات همايون چند روزى توقّف فرمود و به راه اژجا و شوكان « 9 » روانه شد و چون بدرهء خرو « 10 » رسيد عزيمت مرغزار رادكان فرمود به جهت صيد كلنك و از پيش بايدو قتلغ شاه نام و جماعت ايلچيان رسيدند و احوال مخالفت بايدو با گيخاتو « 11 » عرضه داشتند و گفتند كه

( 1 ) - و مىخوردند L . om . ( 2 ) - چهارپاى : L . ( 3 ) - هم : L . ( 4 ) - از آنجا : L . om . ( 5 ) - رسيد : L . ( 6 ) - تقرر : T . - L . , W . ; S . ( 7 ) - غازان : L . inserit ( 8 ) - با خانهاء خود : L . om . ( 9 ) - ارحا و سوركان : L . ( 10 ) - حو : L . ( 11 ) - غازان خان : L .