تاريخ مبارك غازانى ( داستان غازان خان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧

حكايت ايل شدن نوروز و ديگر بار ببندگى غازان خان آمدن و طوى و پيشكش كردن

خردمندان پوشيده نماند كه با درفش پنجه نتوان زدن و با موج دريا طبانجه اكنون اگر آرامش و آسايش خواهى و از مافات ملالت و ندامت حاصل است به خدمت شهزادهء جهان مبادرت نماى و نطاق طاعت او برميان استطاعت بند و شمع وش دائما بر يك قدم ايستادگى نماى و خود را در زمرهء بندگان مختصّ مقصور دار كه مصلحت و سلامت كار تو در ايلى و انقياد اوست و به ترك منافرت و مشاجرت و شر است خوى و فظاظت و خشونت طبيعت گفتن چه گناه تو به نسبت با كرم و مروت شهزاده ذرّه‌ايست پيش قور و ثبات پشه در جنب صرصر بتواضع و تشفع غبارازار از صحيفهء خاطر مبارك او به آب استغفار و استعذار بشوى و ضمير منيرش از مخاشاك گناه بمكنسهء عفو و صفح مصفى گردان چه حسن اعتذار و لطف استغفار در استعادت عثرات و جريمت زلّات اثرى عظيم دارد تا از اشتباه گناه ببراءت ساحت كنند و از آنجا « 1 » فرمود تا « 2 » ميلى بساختند كه مغولان آن را « 3 » اوباى گويند و نوروز را از گناهان بخشيده بانواع سيورغاميشى مخصوص گردانيد و بجانب مروجوق مراجعت نموده به راه شاخ « 4 » روان شدند « 5 » و نورين اقا را درد پاى بغايت سخت ظاهر شد و در آن سفر زحمت بسيار كشيد و امرائي لشگر « 6 » قراونه توغاى و و ديگران « 7 » ببندگى پيوستند « 8 » و به راه اندخوى كوچ فرمود و فرزندان عمر اغل ايكو « 9 » و ديگران ببندگى رسيدند و به راه فارياب روانه شد قراول بر قراول ياغى افتاد و از ايشان بسيار بكشتند و چندى را گرفته ببندگى آوردند ازيشان حال پرسيدند عرضه داشتند كه لشگر ياغى در فارياب و جوزجانه « 10 » است چون بفارياب نزول فرمود خزانه « 11 » و بنها و لشگريانى كه چهارپايان ايشان بازمانده بودند « 12 » آنجا بگذاشتند و بجانب شپرغان حركت فرمود و راهى بغايت چول و بى آب است شبانه نزديك شپورغان در

( 1 ) - و از آنجا : L . om . ( 2 ) - آنجا : L . inserit ( 3 ) - آنجا : L . ( 4 ) - شاح : T . - W . , S . , L . ( 5 ) - شد : L . ( 6 ) - L . om . ( 7 ) - آنجا : L . inserit ( 8 ) - رسيدند : L . , W . ( 9 ) - ، عمر اوغول ابكو : L . - عمر اوغول ايكو : W . ( 10 ) - جورحانه : W . ، حورجانه L . ، جورخانه : S . ( 11 ) - خزينه : L . ( 12 ) - بود : L .