تاريخ مبارك غازانى ( داستان غازان خان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

حكايت ايل شدن نوروز و ديگر بار ببندگى غازان خان آمدن و طوى و پيشكش كردن

رسانيدند و نگذاشت كه يك نفر آدمى يسير گيرند چنانچه لشگريان يك چهارپاى از آن شهر بيرون نياوردند رعايا را رعايت و استمالت نمود بر سر عمارت و زراعت داشتند و فرمان شد تا قاضى صدر الدين و پهلوان عمر در بندگى باشند و رايات همايون بجانب مازندران حركت فرمود و قيشلاميشى در سلطان دوين استراباد فرمود بياويختند بدان سبب لشگريان منزجر شدند و دست از قتل و تاراج بازداشتند و جماعت فضولان و فتانان مذكور را بدست آوردند و بياسا رسانيدند و نگذاشت كه هيچ چهارپاى از آن ولايت بيرون آورند « 1 » رعايا را استمالت داده « 2 » بر سر عمارت و زراعت داشتند و فرمان شد تا قاضى صدر الدين و پهلوان عمر در بندگى روانه شوند و رايات همايون بجانب جرجان حركت فرمود و در سلطان دوين استراباد آن زمستان « 3 » قشلاميشى كردند « 4 »

P . fol . 218 r .

حكايت ندامت و پشيمانى نوروز و بايلى و انقياد درآمدن

حكايت ندامت و پشيمانى نوروز و بايلى و انقياد درآمدن

امير نوروز هرچند در ديار و بلاد خراسان ببهادرى و دلآورى و بسالت و شجاعت معروف و موصوف بود امّا بسبب آنكه با ولىءنعمت خود ياغى شد مذموم زبانهائي خاص و عام و ملوّم لسانهاء كرام و لئام گشت مدّتى مديد خليع العذار خبط عشوائي مىنمود قمروش هرروز بمنزلى و هرشب جائى دو شب در يك مقام آرام نمىگرفت چون شمال

حكايت ايل شدن نوروز و ديگر بار ببندگى غازان خان آمدن و طوى و پيشكش كردن

حكايت ايل شدن نوروز و ديگر بار ببندگى غازان خان آمدن و طوى و پيشكش كردن

در اوائل محرّم سنهء اربع و تسعين و ستمائه ساتلمش نوكر نوروز از پيش او برسيد و عرضه داشت كه نوروز مىگويد كه بنده و بنده‌زادهء قديمم و بواسطهء افتراء و بهتان مردم بد خويشتن را از بندگى حضرت آواره گردم اگر شهزاده « 5 » در حقّ من « 6 » مرحمت فرمايد و از سر گناه بنده بر

( 1 ) - نياورند : L . ( 2 ) - دادند : L . ( 3 ) - آن زمستان : L . om . ( 4 ) - و السلام : L . , W . add . ( 5 ) - پادشاه : L . ( 6 ) - سيورغاميشى و : W . ، بنده : L . inserit