تاريخ مبارك غازانى ( داستان غازان خان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨

حكايت نوزدهم در دفع دزدان و راه‌زنان و محافظت راهها ازيشان « 10 »

اگر وقتى درمىافتادند طائفهء ايشان را حمايت مىكردند كه چنين بهادر را « 1 » چگونه توان كشت او را تربيت بايد كرد بدان سبب ديگر دزدان چيره « 2 » و دلير « 3 » مىشدند و با آنكه ياساق پيشينه آن بود كه بهروقت كه دزد درآيد كاروانى و ايلچى و ره‌گذرى تمامت متّفق باشند و ايشانرا دفع كنند درين مدّت چون دزدان به راه مىآمدند آن اقوام مدد همديگر نمىكردند « 4 » و اكثر « 5 » آن بودى كه دزدان حال آن طائفه مشروح « 6 » مىدانستند و مىشناختند « 7 » و بانگ زدندى كه ما را با آنان كه « 8 » چيزى ندارند يا كمتر دارند كارى نيست آن جماعت جدا شدندى و دزدان ديگرانرا مىزدند و مىكشتند « 9 » و

S . fol . 322 r .

اگر در حوالى خيلى يا ديهى يا « 10 » شهرى راه زدندى هرچند نزديك بودى و دفع آن ممكن اهل آن موضع در ميان نمىآمدند بلكه به جائى انجاميده بود كه دزدانرا « 11 » در ميان هر قومى از صحرانشينان و ديه‌نشينان دوستان و شريكان بودند و بسيارى مردم بر آن واقف و اظهار نكردندى « 12 » بسبب آنكه بحمايت ايشان خلاص مىشدند و آنكس كه سر ايشان فاش كرده بود ديگر از خوف و وهم دزدان معاش نمىتوانست كرد « 13 » و اگر « 14 » احيانا بظهور پيوستى « 15 » در بندگى « 16 » بمحلّ عرض نرسيدى و بمدد رؤسا و بعضى كدخدايان ديهها كه آشنا و دوست ايشان بودند در فصول سال ما يحتاج ايشان از همهء وجوه معدّ بودى و بسيار « 17 » بسبيل مهمانى بخانهاى آن جماعت رفتندى « 18 » و بهنگام خوف پيش آن جماعت گريختندى و در شهرها نيز آشنايان داشتند كه قماشهاى ايشان مىفروختند و وقتها يك دو ماه با ايشان معاشرت كردندى و زرهاى دزديده با همديگر خوردندى و استيلاى دزدان تا غايتى بود كه ناگاه در شب خانه

( 1 ) - بهادرى را : P . , W . ( 2 ) - خيره : W . ( 3 ) - دليرتر : L . ( 4 ) - مدد يكديگر ميكردند : L . ( 5 ) - اگر : L . ( 6 ) - و مفصّل : P . add . ( 7 ) - مىساختند : L . ، مىشناخت : S . , W . ( 8 ) - با آنكه : L . ( 9 ) - مىكشت : W . ( 10 ) - L . , W . om . ( 11 ) - دزدان : L . ( 12 ) - 12 T . ( 13 ) - P . ; S . , L . , W . om . ( 14 ) - چه : P . ( 15 ) - اكثر آن بودى كه : P . ins . ( 16 ) - امرا : L . add . ( 17 ) - بسيارى : L . ( 18 ) - رفتى : L .