تاريخ شاهى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨
قصه وقايع از جهت قتل اتابكان كه در ملك فارس اتفاق افتاد
قصه وقايع از جهت قتل اتابكان كه در ملك فارس اتفاق افتاد
قصه وقايع از جهت قتل اتابكان كه در ملك فارس اتفاق افتاد
و از عجايب قصه‌ها ، قصهء قتل اتابكان فارس است و وقايع عظام كه بعد از وفات اتابك مظفر الدين ابو بكر افتاد ، و افاضل كرمان آن را قصة القصاص خوانند - به اعتبار آنكه هركه بدى كرد مكافات آن به زودى بازديد ، و هركه برناشايست و نابايست عقل و شرع ارتكاب نمود عنقريب بود كه قصاص و جزاء آن بيافت .
و هرچند اين قصه از قصص احوال كرمان خارج است اما جر ( ؟ ) و تعجب و اعتبار را بيشتر شايد و كيفيت آن‌چنان بود كه در سال ششصد [ 307 ] و بيست و يك « 1 » چون سلطان جلال الدين از كرمان متوجه فارس گشت ، اتابك سعد سلغر شاه « 2 » را به انواع تجملات و تكلفات از آلات و ادوات پادشاهى از اموال و خدم - چنانچه رسم و آيين بيوتات ملوك و سلاطين بود ، چون اسباب خزانه و مطبخ و شرابخانه و فراشخانه و امثال آن - به خدمت او فرستاد ، و ذكر آن در فصول و قصص گذشته تقديم يافت . و سلغر شاه پادشاه‌هزاده‌اى عظيم خردمند و فرزانه بود و به انواع فضل و هنر آراسته ، سلطان او را بنواخت و تشريفات فاخر داد و با خود به اصفهان برد و به اطلاق اتابك ابو بكر اشارت فرمود . اتابك سعد امتثال نمود و او را از حبس قلعه خلاص داد و به خدمت سلطان فرستاد و ولايت عهد به وى تفويض كرد .
چون اتابك سعد به رحمت خداى تعالى پيوست و اتابك مظفر الدين ابو بكر
( 1 ) - در اصل : سيصد و بيست و يك . ( 2 ) - در اصل : سغلر شاه .