تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٠
وفات شاه شجاع در 786
وفات شاه شجاع در 786
وفات شاه شجاع در 786
در سال 781 شخصى بنام عادل آقا در سلطانيّه بهواخواهى سلطان حسين جلاير قيام كرد و به خيال تعرّض بممالك آل مظفّر افتاد . شاه شجاع بعزم سركوبى او بسلطانيّه آمد و اگرچه در ابتدا لشكر او منهدم شدند ولى بالاخره در نتيجهء صرف ثبات و رسيدن كمك غالب آمده سلطانيّه را گرفت و بر خطاهاى عادل قلم عفو كشيده بشيراز برگشت .
عادل آقا بتدريج در سلطانيّه مقتدر شد و چون در سال 784 پسر ديگر سلطان اويس جلاير يعنى سلطان احمد بر برادر خود سلطان حسين خروج كرد و برادر را كشت عادل آقا نيز پسر سوّم اويس را كه سلطان ابو يزيد نام داشت بسلطنت برداشت و با سلطان احمد بجنگ پرداخت و چون خود را دست‌نشاندهء شاه شجاع اعلان كرده بود از آن پادشاه يارى خواست و شاه شجاع در 785 بسلطانيّه آمد .
قبل از رسيدن بسلطانيّه شاه شجاع بر پسر خود شبلى بدگمان شد و او را به اين توهّم كه درصدد خروج بر اوست در نزديكى اقليد فارس گرفته در قلعه‌اى محبوس و بعد چشم آن جوان را در شعبان سال 785 ميل كشيد . شاه شجاع پس از رسيدن بسلطانيّه ما بين دو پسر سلطان اويس را اصلاح نمود و با عادل آقا از سلطانيّه خارج شد و كار نزاع سلطان ابو يزيد و برادرش سلطان احمد بوساطت او بخوشى خاتمه پذيرفت .
شاه شجاع از قزوين به طرف خرّم آباد و شوشتر حركت كرد و در اين دو ولايت بعلّت زمستان و بارندگى و راههاى سخت سپاه او صدمهء بسيار ديدند و شاه منصور كه والى لرستان بود به خدمت پادشاه آمد و پس از ملاقات شاه عازم شيراز شد ولى شاه شجاع در راه بقدرى در شرب شراب افراط كرد كه مريض بسترى گرديد و چون رحلت خود را نزديك ديد به دادن صدقات و عطايا پرداخت و سلطان احمد و زين العابدين را كه هر كدام طرفدارانى داشتند و بيم آن ميرفت كه پس از شاه شجاع بجان يكديگر بيفتند پيش خود خواست و براى جلوگيرى از اين پيش‌آمد هر دو را بحفظ اتّفاق نصيحت و وصيّت نمود . ولايت عهد را بسلطان زين العابدين داد و اصفهان را بسلطان ابو يزيد برادر خردسال خود واگذاشت و سلطان احمد را نامزد كرمان كرد سپس