تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى ) — الصفحة ٨٥
جنگ زاب در جمادى الثّانيهء 132
ايشانرا مسوّده ميخواندند .
بعد از مرگ محمّد بن على پسران او نقشهء پدر را جدّا تعقيب نمودند مخصوصا ارشد ايشان كه ابراهيم امام بود و رياست شيعيان پدر را داشت بيش از همه بخراسان توجّه كرد و جماعتى از بزرگان ايرانى به او گرويدند و از جملهء اين طايفه يكى از مترجمين اردوى اموى بود در سند بنام بكير بن ماهان كه در 105 در كوفه ببيعت عباسيان درآمد و او از اين تاريخ تا سال 124 در كوفه و ولايات اطراف بدعوت مردم مشغول شد سپس از جانب ابراهيم امام بمرو مأموريت يافت .
پسر ماهان غلامى داشت از ايرانيان باسم ابو مسلم « 1 » كه با او بمرو آمد و يار و ياور مخدوم خود در دعوت مردم بخلافت آل عباس گرديد .
در سال 129 مردم مرو بر حاكم اموى خود شوريدند ابو مسلم كه به علت برخاستن او از مرو و خراسان بابو مسلم خراسانى يا مروزى مشهور شده بدستيارى جمعى از ايرانيان در سال 130 مرو را گرفت و نصر بن سيار حكمران خراسان از جانب مروان گريخت . شورشيان خراسان بقيهء سپاه نصر را در نهاوند منهزم كردند و جماعتى هم از اتباع ابراهيم امام در 14 محرّم سال 132 بر كوفه استيلا يافتند و به اين ترتيب قسمت شرقى خلافت بنى اميه از كف مروان بيرون رفت و شيعيان آل عباس بر اين نواحى استيلا يافتند . مروان تنها كارى كه كرد دستيگرى و قتل ابراهيم امام بود در شام مقارن تاريخى كه كوفه را پيروان ابراهيم مسخر ساخته بودند .
جنگ زاب در جمادى الثّانيهء 132
جنگ زاب در جمادى الثّانيهء 132
بعد از آنكه مروان ابراهيم امام را در شام دستگير نمود بستگان ابراهيم باشارهء او راه كوفه را پيش گرفتند و از جملهء ايشان بودند دو برادر او ابو العبّاس عبد اللّه سفّاح و ابو جعفر منصور كه با اهل بيت خود بكوفه آمدند و ابتدا در آنجا پنهان ميزيستند . پس از آنكه كوفه بدست شيعيان آل عباس مفتوح شد و خبر قتل ابراهيم رسيد مردم كوفه در ربيع الاوّل سال 132 بابو العباس
( 1 ) - ابو مسلم اصلا از اهل كرج ابو دلف ( كره رود سلطان‌آباد ) است كه در آن ايام ضميمهء اصفهان بوده و به همين جهت او را اصفهانى نيز ميگويند .