تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى ) — الصفحة ٦٣٧

جنگ انكوريه در 19 ذى الحجه 804

بعد از مراجعت تيمور از عراق قرايوسف تركمان ببغداد حمله برد ليكن از ابو بكر نوادهء تيمور و والى عراق شكست خورد و بپناه سلطان بايزيد خان رفت و سلطان را بر آن داشت كه بآزار امراى آناطولى كه حمايت و تبعيّت تيمور را پذيرفته بودند بپردازد . سلطان بايزيد كه بفتوحات سابق خود در آناطولى مغرور شده بود با وجود شكست سيواس و فرصتى كه براى او در لشكركشى تيمور بشام و عراق پيش‌آمد ابدا بفكر تقويت سپاه و چارهء جلوگيرى از امير گوركانى نيفتاد حتّى تا سه روز قبل از جنگ در شكار بود و چون خواست بجلوى تيمور بشتابد بعلّت تدبيرى كه اين امير در بريدن راه آب بر روى همراهيان سلطان كرده بود قريب 5000 از لشكريان بايزيد از تشنگى جان سپردند .

جنگ در نوزدهم ذى الحجهء 804 در جنوب غربى شهر انكوريه يا انقره ( همان آنكارا پاىتخت حاليّه تركيّه ) درگرفت و از صبح تا شب در گرماى تابستان طول كشيد . سلطان بايزيد با وجود مقاومت بسيار بعلّت گرماى هوا و تلف شدن تمام عساكر مجبور بفرار گرديد ولى اسير شد و تيمور او را باحترام پذيرفت و در پيش خود نگاه داشت و سلطان در اردوى تيمور بود تا در شعبان 805 جان سپرد .

امير تيمور پس از فتح بلاد آناطولى خود را بازمير و كنار مديترانه رسيد و در اينجا فرستادهء الملك النّاصر فرج كه از فتوحات تيمور بوحشت افتاده بود پيش او آمد و تبعيّت مخدوم خود را نسبت بامير صاحبقران اظهار داشت و ملك ناصر از اين تاريخ قبول كرد كه بنام تيمور خطبه بخواند و سكّه بزند .

امير تيمور پس از اين فتوحات بقراباغ برگشت و بعد از گذراندن زمستان در آن ناحيه رهسپار مازندران شد و ياغيان آن سرزمين را سركوبى كرد و در محرّم 807 پس از هفت سال بسمرقند برگشت .

در سال 805 يعنى در يورش بروم سلطان محمود خان بن سيورغتمش كه آخرين بازماندهء اولوس جغتاى بود و تيمور او را بسلطنت برداشته و ظاهرا بنام او شمشير