سفرنامه رضا قلى ميرزا نايب الاياله ( نوه فتحعلى شاه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢
رسيدن لشكر لينجى
سركار شجاع السلطنه با ساير كه در آن تنگه رسيدند از بودن شير صاحب مطلع شده از همين راهى كه اينجانب آمده بودم ايشان نيز مىآمدند و بنه از عقب ايشان روان گشت . سركار شجاع كه بوسط گردنه رسيدند پاره [ اى ] پيش و پاره [ اى ] از عقب كه چهار عرابه توپ و هزار سوار و سرباز از تنگه بعزم گرفتارى اين طرف پيدا شد . لشكر اين طرف روى بهزيمت نهاده به صعود آن گردنه زورآور شدند . لشكر خصم در ايشان ريخته سواران اين طرف ناچار با خصم دوچار گشته .
وقت ضرورت چه « 1 » نماند گريز * دست بگيرد سر شمشير تيز
هنگامه جدال گرم گشته تيغ تيز بر يكديگر گذاشتند . جمعى كثير از طرفين بر خاك هلاك افتادند و لشكر فارس جنگ‌وگريز ميكردند تا خود را بر سر گردنه رسانيده و بسيارى از بنه بدست خصم افتاد و بتاراج رفت . اينجانب قبل از آنكه منازعه صورت وقوع يابد همينقدر كه راه را كوبيده و به جهت سهولت معبر برف را شكسته ، باتفاق والى از آنجا روى به اسفرجان همراه سوار بختيارى روبراه شديم و چنان دانستيم كه بازماندگان خواهند رسيد و نزاعى صورت وقوع نخواهد پذيرفت . قدرى كه راه آمديم در زير چمن بيدى نماز كرده نجات خود را از حضرت عزت خواسته قريه [ اى ] در آن حوالى بود . برادر عزيز و والى گفت اسبهاى من مانده‌اند اگر امشب در اينجا خوراكى به اين حيوانها نرسد امكان
( 1 ) - در نسخهء مجلس چو .