راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٠.٩

[ تصحيحات ]

ص 199 س 7 تيغت - ظاهرا تيغش .

ص 201 س 5 كردى - ظاهرا گردى .

ص 201 س 7 نشگفت - صحيح نشكفت .

ص 203 س 17 - بعد از نوشروان بن خالد ظاهرا بايد افزود : حجّاب او .

ص 208 س 13 فواهش - صحيح فواحش .

ص 217 س 10 بر وزن - صحيح بر وزن ( يعنى به روزن ) .

ص 220 س 14 آموذه‌اند - ظاهرا آزموذه‌اند .

ص 221 س 15 سعادت - ظاهرا سعادات .

ص 222 س 23 گر چرخ - ظاهرا كز چرخ .

ص 233 س 20 اشتدّ - صحيح استدّ بسين مهمله است رجوع شود بلسان العرب مادهء س د د .

ص 244 س 14 - در مصراع اول گرم كند و در مصراع دوم نرم كند بهتر است .

ص 245 س 13 و حاشيهء 7 - صحيح سنهء 547 است چنان كه در همين كتاب هم در صفحهء 250 س 19 و 20 آمده است .

ص 251 س 16 پس بروزاز - ظاهرا پس برو از ( يعنى بر او از ) .

ص 263 س 9 تنگ شد - صحيح : تنك شد ( بضم تاء و ضم نون ) يعنى كم شد ( ق ) .

ص 265 س 8 تيره كوى - ظاهرا تيره گوى ( يعنى زمين ) .

ص 269 س 14 باذگان - صواب : باذكان ، يعنى قناعت باد كه آن هست ( ق ) .

ص 271 س 18 شگوفه - صحيح شكوفه .

ص 287 س 1 كابله - در صفحهء 235 و 236 نيز مذكور است ، و آن گاپله است كه در كتابت به صورت جاپلق درآمده است .

ص 288 - بعضى از ابيات بحر هزج كه در اين صفحه آمده است از ويس و رامين است كه نظامى در ميان اشعار خويش گنجانيده است .

ص 288 س 14 بنوك - ظاهرا بسوك .