راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٠.٨

[ تصحيحات ]

ص 87 س 13 موسى بيغو - صواب « موسى يبغو » ست بتقديم ياء بر باء

ص 96 س 3 - اين بيت از ويس و رامين است .

ص 117 ح ( 1 ) س 4 سنهء 421 - ظاهرا سنهء 431 .

ص 121 ح ( 8 ) س آخر منكر است - ظاهرا منكسر است .

ص 134 س 20 گشى بگاف تلفظ و املاى اهل هند است ، در ايران كش و كشى تلفظ مىشود .

ص 142 س 7 كرم تنست - ظاهرا گرم تنست .

ص 149 س 6 كوشش - ظاهرا كوششش .

ص 156 س 3 ياذ كه - ظاهرا ياذ كرده كه .

ص 158 س 2 كمتران را - ظاهرا كهتران را .

ص 159 س 2 مؤيد الملك را - ظاهرا سعد الملك را ، زيرا كه اولا مؤيد الملك قبل از پادشاه شدن سلطان محمد بدست بركيارق كشته شده بود ( ص 147 ديده شود ) ، ثانيا كسى كه براى كشتن سلطان توطئه كرده بود و حاجب او از قضيه مطلع بود سعد الملك بود .

ص 159 س 5 پيش - ظاهرا بيش .

ص 164 س 7 باشند - ظاهرا باشذ .

ص 165 س 6 انديشه بوذ - ظاهرا انديشيذه بوذ ص 171 س 19 مهتر توانگر آن - ظاهرا مهتر توانگران .

ص 177 س 22 رسم جنايت - ظاهرا رسم جبايت .

ص 183 س 18 و 19 - لفظ مصراع بايد بعد از « هيهات و قد » واقع شود ، اتسع الخرق على الراقع مصراع دوم بيتى است از انس بن عباس بن مرداس سلمى ، و مصراع اول آن اينست : لا نسب اليوم و لا خلّة ( ق ) .

ص 190 س 16 فلك از تير و كمان - ظاهرا فلك از شير و كمان .

ص 191 س 1 بافته‌گر - ظاهرا تافته‌گر .