راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٨

خروس خوان

آزادى است و گاهى مراد از وى رقص و وجد هم بود كه در غلبهء شوق روى داده باشد چنان كه در عرف عوام دهلى زنانى را كه اظهار سايه زدگى كنند و سرجنبانى و دست و پا زدن بآهنگ دهل نمايند گويند كه يك حراره كرد ، امير خسرو دهلوى :

زهره كه دريافت از آن صبح تاب * كرد حراره بدف آفتاب

( مصطلحات بهار عجم ) ،

بر دف بزد حراره خورشيد چون بديد * ناهيد عكس راى تو بر چرخ چارمين

( ديوان كمال الدّين اصفهانى

Or . 473 , f . 67 b

) ، ر ك نيز به المعجم لشمس قيس ص 429 ح 1 ،

حشاشه

حشاشه

( 289 ، 1 ) و حشاش بالضمّ بقيّة الرّوح فى المريض و الجريح ، رمق من حياة النّفس و منه « انفلتت البقرة من جازرها بحشاشة نفسها » ( اقرب الموارد ) ، ز ت : « و نجا ملك الكرج بحشاشة نفسه و رضى من الغنيمة بالاياب »

( f . 91 a )

،

حشر

حشر

( 180 ، 16 : 258 ، 15 : 263 ، 8 : 267 ، 11 و غير آن ) ، « بمعنى لشكر غير منظّم يا لشكرى كه از ولايتها فقط درحال جنگ جمع كنند » ( مقدّمهء ميرزا محمّد قزوينى بر جلد دوّم از تأريخ جهانگشاى ص يآ ) ،

خانيها

خانيها

( 60 ، 22 ) ، خانى بر وزن فانى حوض و چشمهء آب است ( برهان ) ،

خايه در مست شكستن

خايه در مست شكستن

( 421 ، 23 ) ، يعنى مغلوب شدن برسوائى و ذلّت

( to be humiliated - )

، از فرهنگها فوت شده است ،

خروس ، شب بخروس گذاشتن

خروس ، شب بخروس گذاشتن

( 264 ، 11 ) يعنى مال و اسباب را به حال خود گذاشتن و فرار كردن ، از فرهنگها فوت شده ،

- ،

خروس خوان

خروس خوان

( 377 ، 5 : 398 ، 2 ) ، بقرينهء سياق عبارت