راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٥

پشت پاى زذن

پر دل

پر دل

( 166 ، 15 ) - دلير و جوانمرد و سخى ( فرهنگ فولرس ) ،

اى خداوندى كاندر گه انصاف و مصاف * از تو عدل عمر و پر دلىء حيدر خاست

( لباب الالباب ج 2 ص 376 ) ،

پرسش بخوانذ

پرسش بخوانذ

( 388 ، 5 : 389 ، 13 ) ، به عربى - السّلام عليه

( greetings to him ! )

پرسش برسانيذن

پرسش برسانيذن

( 389 ، 20 ) يعنى سلام و پيغام رسانيدن و نحو آن ،

پرسيدن

پرسيدن

( 385 ، 5 ) ، « امير المؤمنين مىپرسذ » يعنى سلام بر تو مىفرستد و احوال تو مىپرسد ،

پرگنده

پرگنده

( 374 ، 2 ) - پراگنده ،

پرن

پرن

( 310 ، 22 ) بر وزن چمن پروين را گويند و به عربى ثريّا است ( برهان ) ، ر ك به ديوان منوچهرى ( 9 ، 4 : 92 ، 4 : 214 ، 9 ) ، لباب الالباب ج 2 ( 43 ، 2 ) ،

پروردن

پروردن

( 259 ، 12 ) ، با كسى پروردن يعنى قرار دادن و موافقت كردن و ساختن و راست كردن

( to conspire - )

، اين معنى از فرهنگها فوت شده است ،

پروز

پروز

( 302 ، 10 ) بمعنى فراويز و سنجاف جامه كه به عربى عطف خوانند ( برهان ) ،

( lace , fringe - )

،

پشت پاى زذن

پشت پاى زذن

( 333 ، 17 : 350 ، 17 ) بمعنى رد كردن اشيا و اسباب دنيا و اعراض كردن ( مصطلحات بهار عجم ) ،

to spurn , reject - ) ( With disdain

« اسباب اقامت را پشت پاى زذم » ( مقامات حميدى

( f . 8 b

، « سفر آخرت را راى زذه و دنيا را پشت پاى زذه » ( ايضا

f . 75 b

) ، ر ك نيز به المعجم لشمس قيس ( * 10 ، 15 ) ، تأريخ جهانگشاى ج 2 ( 119 ، 1 ) ،