راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٠
حواشى و اضافات
باغى نهاده همبر او با چهار بخش * پر نقش و پر نگار چو ارتنگ مانوى
استاد اين سراى بآيين بود بود ( كذا ) * آرى رئيس سيّد بو سهل حمدوى
( ديوان فرّخى طبع طهران 1301 ص 173 - 174 )
چون ثعالبى و فرّخى هردو معاصر بو سهل بوده‌اند هيچ شكّى باقى نماند كه صواب حمدوى يا حمدويى است مطابق قول ايشان و « حمدونى » ( بالنّون ) قطعا خطاست ،
( 42 ) - ص 102 س 7 ، يبغو ، كذا فى الاصل ، اين نام در بيشتر كتب تواريخ مثل ا آ و ز ن و غير آن « بيغو » ( بتقديم الباء الموحّدة على الياء المثنّاة ) است و من بنابرآن در سابق ( ص 87 س 13 ) آن را خطأ تغيير كردم و صواب « يبغو » ( يعنى بتقديم ياء مثنّاة تحتيّه بر باء موحّدة ) است چه در ن ا همه‌جاى همين‌طور نوشته شده است و آقا ميرزا محمّد قزوينى نشان مىدهند كه پروفسور ماركوارت « 1 » مستشرق آلمانى در كتابهاى خود از قبيل « ايرانشهر » ثابت كرده است بدلايل قطعى كه اين كلمه كه در ميان تركان خيلى معمول بوده است « يبغو » ( يا « يپغو » ) است ( يعنى بتقديم ياء مثنّاة ) و شرح آن را نوشته ،
( 43 ) - ص 102 س 8 - 14 ، جوينى اين حكايت را در تأريخ جهانگشاى ( ج 1 ص 30 ) بچنگزخان و پسران وى نسبت ميدهد ،
( 44 ) - ص 108 س 18 ، صفى ابو العلا حسّول ، ترجمهء حال وى در تتمّة اليتيمة للثّعالبى ( نسخهء پاريس
Arabe 3308 , f . 532 a
) و دمية القصر للباخرزى ( نسخهء برتش ميوزيم
Add . 9994 , f . 54 b
) و الوافى بالوفيات لصلاح الصفدى
( Or . 6645 , f . 141 b )
و فوات الوفيات لابن شاكر ( ج 2 ص 239 ) موجود است امّا چون ثعالبى و باخرزى معاصر
( 1 ) Professor Joseph Marquart .