راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٤

حواشى و اضافات

اى هميشه بوده راه دين احمد را قوام * همچنان چون پيش ازين ملك ملكشه را نظام

وقت بار اصفيا رضوان كه پيش آيد ترا * لفظش اين باشد كه پيش آى اى امام بن امام

الخ ( ديوان سنائى

Or . 3302 , ff . 84 a - 88 a

)

در خانگاه و كتابخانه و داروخانهء وى گويد :

لب روح اللّه است يا دم صور * خانگاه محمّد منصور

در تن ار علّتيست اينجا خواه * حبّ مرطوب و شربت محرور

در دل ار شبهتيست اينجا خوان * لوح محفوظ و دفتر مسطور

كتب اينجاست اى دل طالب * دارو اينجاست اى شراب غرور

عيسى اينجاست اى هواى عفن * خضر اينجاست اى تن رنجور

حكيم سنائى مثنوى سير العباد الى المعاد را بنام وى تصنيف كرده است بسرخس ، و هم در آن مثنوى در مدح او مىگويد :

گفتم آن نُور كيست گفت آن نُور * بو المفاخر محمّدِ منصور

واعظ عقل و حافظ تنزيل * محرم عشق و محرم تاويل

خيل طالوت را سكينه ز علم * امّت نوح را سفينه ز حلم

سيف حقّى كه تا كشيده شدست * دست باطل ز حق بريده شدست

قابل تابش نبوّت اوست * لوح محفوظ شرع و سنّت اوست

روح بر مركب عنايت اوست * عقل در مكتب هدايت اوست

قبلهء زيركان ستانهء اوست * گنج معنى كتاب‌خانهء اوست

ملكان صبح صادقش دانند * مفتى مشرقش از آن خوانند

تيغ بر كفر بركشد علمش * سپر از عار بفگند حلمش

در سخا ناسخ طبيبانست * در سخن سيّد خطيبانست