راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

اين قصيده مجير در مدح پاذشاه شهيد قزل ارسلان گفت « 1 »

دقيقه دانى رايش كنون بذان درج است * كه او بر آب روان نقش شوشتر سازذ

ز چرب‌دستى انصافش اوّلين پايه‌ست * كه صعوه در هوس باز مستقر سازذ

كرم چو زال يتيمست و اوست آن سيمرغ * كه از سر شفقت كار زال زر سازذ

بذات آنك بيك امر در سه تاريكى « 1 » * ز نيم قطره منى مايهء صور سازذ

هدايتش ز بصر ديذبان روح كنذ * عنايتش ز زبان منهى خبر سازذ

بموسم گل رعنا ز ابر تر دامن * قضاش نوبه زن ملك بحر و بر سازذ

عمود نور بصبح سپيذ دست دهذ * نقاب قير ز شام سياه گر سازذ

كه دست اوست « 2 » درين روزگار نااهلان * كه كار اهل هنر درخور هنر سازذ

كرم پناها گردون دلا توى كه فلك * ز كلك و تيغ تو قانون نفع و ضر سازذ

ارادت تو امل در دل قضا شكنذ * سياست تو كمين بر ره قدر سازذ

دهان بشست بهفت آب چون ثناى تو خواند * دبير چرخ كه اشكال طرفه برسازذ

جهان ز دست تو پيرايهء امل بندذ * فلك ز تيغ تو سرمايهء ظفر سازذ

( 1 ) اشاره است بآية : يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُماتٍ ثَلاثٍ . . . الخ ( قر ، 39 ، 8 ) ( 2 ) كلمهء « اوست » در متن تكرار شده است