راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٢٩١

السّلطان ركن الدّنيا و الدّين ارسلان بن طغرل بن محمّد قسيم امير المؤمنين

برون آمذ مهين شه‌سواران * پياذه در ركابش تاج‌داران

ز يكسو دست در زين بسته فغفور * ز ديگر سو سپه سالار قيصور

كمر در بسته و ابرو گشاذه « 1 » * كلاه كيقباذى برنهاذه

نهاذه غاشيه‌ش خورشيذ بر دوش * ركابش « 2 » كرده مه را حلقه در گوش

درفش « 3 » كاويانى بر سر شاه * چو لختى ابر كافتذ بر سر ماه

گر افتاذى مگر يك سوزن از ميغ * نبوذى جاى سوزن جز سر تيغ

نفير چاوشان از دور شو دور * ز گيتى چشم بذ را كرده مهجور

زمين از بار آهن خم گرفته * هوا را از روارو دم گرفته

نبوذ از تيغها پيرامن شاه * بيك ميدان يكى را پيش و پس راه

كمر شمشيرهاى زر نگارش * بگرد اندر شذه زرّين حصارش

دهان دور باش از خنده مىسفت * فلك را دور باش از دور مىگفت

غريو كوسها بر كوههء پيل * گرفته كوه و صحرا ميل بر ميل

يازدهم شوّال [ سنة 560 ] بمرغزار قراتگين رسيذند « 4 » و بعد از پنج روز بكوشك معمور بدر همذان فروذ آمذند ، و بيست و يكم ذى القعدة ازين سال وفات امير ناصر الدّين آقش بوذ بدر همذان ، روز يكشنبه آخر ماه ذى الحجّة از سنهء ستّين [ و خمس ماية ] خذاوند عالم و اتابك اعظم و امراى دولت از همذان حركت كردند بجانب رى و بمرحلهء كوشك باغ فروذ آمذند ، و در يكشنبه چهاردهم محرّم سنة احدى و ستّين [ و خمس ماية ] وفات امير عزّ الدّين صتماز بوذ بديهى بر يك مرحله از در همذان ، و روز دوشنبه هفتم صفر وزير فخر الدّين ابن معين الدّين « 5 » از در همذان بجانب ساوه رفت به خدمت سلطان و وزارت برو مقرّر شذ ، روز چهارشنبه نهم صفر خذاوند عالم و امراى دولت از ساوه بجانب رى حركت فرموذند و پيش ازين بپنج شش روز در ساوه باذى عظيم خاست

( 1 ) ن ا : كساذه ( 2 ) ن ا : ركابس ( 3 ) ن ا : درفشى ( 4 ) ن ا : اسيذند ( 5 ) زن ( 301 ) افزوده : المختصّ