راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

اين عجالهء وقت مدح شاه كيخسرو خلّد اللّه ملكه است

محاسن او مجموعست ، شعر :

سبحان من جمع الورى فيه كما * جمع العلوم باسرها فى المصحف

و ميامن نيّتهاى نيكو و عقيدتهاى صافى پاذشاهان و جهانداران خاندان سلجوق و سيرت سلاطين آن دولت طراز مجلس عالم و جمال و مفخر بنى آدم شذه است و محاسن آن بخامهء عطارد بر چهرهء خورشيذ نبشته است ، و سپاس و منّت آفريذگار را كه مخايل و مآثر اين خاندان بزرگ دايم و مؤبّد و مخلّدست و اعلام دولت شاهانشاهى از فرّ دولت اسلاف افراشته و ممالك عالم و اطراف عرب و عجم بمحامد اين پاذشاه نگاشته ، شعر :

انّا لنحرز بالاسياف مصلتة * ممالك الرّوم و الاتراك و العرب

حتّى تكون لنا الدّنيا باجمعها * محميّة بين موروث و مكتسب

ملك تعالى روى زمين را بجمال عدل پاذشاه غياث الدّين آراسته داراذ و در دين و دولت و دنيا و آخرت باقصاى همّت و قصاراى امنيّت و مطمح نظر مبارك و منتهاى امانى خاطر اعلى اعلى اللّه شأنه برساناذ « 1 » [ و خطبه ] « 2 » و سكّهء ممالك عالم بالقاب ميمون و نام مبارك شاهانشهى مزيّن گرداناذ و خاك آستان دولت [ و ] « 2 » درگاه سلطنت اين پاذشاه سجده‌گاه اكاسرهء عالم و قياصرهء بنى آدم باذ و يرحم اللّه عبدا قال آمينا « 3 »

اين عجالهء وقت مدح شاه كيخسرو خلّد اللّه ملكه است

اين عجالهء وقت مدح شاه كيخسرو خلّد اللّه ملكه است

اى ز رايت روشنى برُده زمين * همچو از خورشيذ چرخ چارمين

پايهء جاهت نبينذ آسمان * ور ستان صذ ره بيفتذ چون زمين

شاه كيخسرو ز جود و معدلت * گوش هفتم چرخ كر كرد از طنين

پُشت دين شه بلمظفّر باذ و هست * بارگاهت ملجأ دنيا و دين

چون تو گوهر بخش آمذ بحر ليك * باشذش از موج چين اندر جبين

( 1 ) ن ا : برساند ( 2 ) در متن محو شده ( 3 ) ن ا : آمينا ؟ ؟ ؟