راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩

اين قصيده انورى در مدح حضرت گفت « 1 » 53

مملكت بر ملك قرار گرفت * روزگار آخر اعتبار گرفت

بيخ اقبال باز نشو نموذ * شاخ اقبال « 2 » باز بار گرفت

مدّتى ملك در تزلزل بوذ * عاقبت بر ملك قرار گرفت

ملك ملك بخش تاج ملوك * كز يمين ملك در يسار گرفت

آنك ملكى « 3 » بيك سوار بداذ * و آنك ملكى بيك سوار گرفت

صبح تيغت چو از نيام بتافت * آفتاب آسمان حصار گرفت f . 83 a

عكس بزمش چو بر سپهر افتاذ * خانهء زهره زو نگار گرفت

رزم او را فلك تصوّر كرد * ساحتش تيغ آبدار گرفت

بزم او را زمانه ياذ آورد * فكرتش نقش نوبهار گرفت

سايهء حلم بر زمين افگند * گوهر خاك ازو قرار گرفت

شعلهء باس بر اثير كشيد * گنبذ چرخ ازو شرار گرفت

ملكا خسروا خذاوندا * اين سه نام از تو افتخار گرفت

نه بانگشت حدّ « 4 » و قصر قضا * چرخ جود ترا شمار گرفت

نه بمعيار كلّ و جزو قدر * بار حلم ترا عيار گرفت

همه عالم شعار عدل تو داشت * ملك عالم همان شعار گرفت

پاى ملك استوار اكنون گشت * كه ركاب تو استوار گرفت

چند روز از سر خطا بينى * ملك ازين خطّه « 5 » گر كنار گرفت

خجل آنك بعذر باز آمذ * سر بخت تو در كنار گرفت

سايه بر كار خصم نفگندى * گرچه ز اندازه بيش كار گرفت

همّتت بىضرورتى دو سه روز * انفرادى به اختيار گرفت

گوشهء از جهان بذو بگذاشت * گوشهء تخت شهريار گرفت

( 1 ) كلّيّات انورى طبع تبريز ص 44 - 45 ( 2 ) ن ك : انصاف ( 3 ) ن ك : گنجى ( 4 ) ن ك : عدّ ( 5 ) ن ك : خطبه