راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

اين قصيده « 1 » انورى در مدح سلطان سنجر گفت :

در جهانى و از جهان بيشى * همچو معنى كه در بيان باشذ

آفرين بر تو كآفرينش را * هرچ گويى چنين چنان باشذ

روز هيجا كه از درخش سنان * گرد را كسوت دخان باشذ

در تن اژدهاى رايتها * باذرا اعتدال جان باشذ

شير گردون چو عكس شير در آب * پيش شير علم ستان باشذ

هر كمين كز قضا گشاذه شوذ * از پس قبضهء كمان باشذ

اشك بر درعهاى سيمابى * نسخت راه كه كشان باشذ

هم عنان امل « 1 » سبك گردذ * هم ركاب اجل گران باشذ

هر سبو كز اجل شكسته شوذ * بر لب چشمهء سنان باشذ

چون بجنبذ ركاب منصورت * آن قيامت كه آن زمان باشذ

هركرا شذ يقين كه حملهء تست * پاى هستيش بر گمان باشذ

روح روح الامين در آن حالت * نه همانا كه در امان باشذ

نبوذ هيچ‌كس جز از نصرت * كه دمى با تو هم عنان باشذ

هر مصافى كه اندر آن دو نفس * تيغ را با كفت قران باشذ f . 82 a

صذ قران وحش و طير را پس ازين * فلك از كشته ميزبان باشذ

خسروا بنده را دو سه سال است * كه همى آرزوى آن باشذ

كز نديمان حضرت ار نشوذ * از مقيمان آستان باشذ

بخرش پيش از آنكه بشناسى « 2 » * كآنگهى رايگان گران باشذ

چه شوذ گر ترا درين « 3 » يك بيع « 3 » * دست بوسيذنى زيان « 4 » باشذ

يا چباشذ كه در ممالك تو * شاعرى خام قلتبان باشذ

لكن اندر ميان « 5 » مدح و غزل * موى مويش زفان‌زفان باشذ

تا شوذ پير همچو بخت عدوت * هم درين دولت جوان باشذ

تا هواى خزان ببهمن و دى * زرگر باغ و بوستان باشذ

( 1 ) ن ا : امك ( 2 ) ن ك : بفروشى ( 3 - 3 ) ن ك : سودا ( 4 ) ن ا : زبان ( 5 ) ن ك : بيان