راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ١
[ حمد بارى تعالى ]
[ حمد بارى تعالى ]
[ حمد بارى تعالى ]
كتاب اعلام الملوك المسمّى براحة الصّدور و آية السّرور تاليف عالم فاضل كامل ذو فنون الدّهر افتخار العلماء و الفضلاء نجم الدّين نور الاسلام و المسلمين ابى بكر محمّد بن علىّ بن سليمان بن محمّد بن احمد بن الحسين بن همّة الرّاوندى نوّر اللّه قبره و حفرته و بيّض وجهه و غرّته بمحمّد و آله « 1 »
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
سپاس از جهان آفرين كردگار * خذاوند نيسان و فصل بهار
خداوند فصل تموز و خزان * خذاوند هر چيزى اندر جهان
خرذ را و جان را نخست آفريذ * كه هستند مر بندها را كليذ
همو آفرينندهء مور و پيل * پديذ آوريذست درياى نيل
ز بعد شب تيره روز آورذ * همان هور گيتى فروز آورذ
همى دارذ او گوى خاكى بر آب * پديذ آرذ از آب درّ خوشاب
بر از خاك چرخ بلند آفريذ * بياراست او را چنان چون سزيذ
ستاره كزو چرخ را روشنيست * همان رجم ديوى كه تخم بذيست
ازيشان سه و چار سيّاره‌اند * دگر ساكنان‌اند و غمخواره‌اند
مه و مهر شاهند و ديگر سپاه * همه سر نهاذه بفرمان شاه
يكى شاه روز و دگر شاه شب * كه بىاين دو هرگز نباشذ طرب
خذايى كه كوه و زمين آفريذ * ز سبزه بساطى بذو دركشيذ
ازين چار گوهر زمين را نگاشت * همان چرخ را پاى برجا بداشت
چو آب و چو آتش چو باذ و مغاك * كزيشان چو ديبا شوذ روى خاك
( 1 ) ن ا بىحركات