راحة الصدور و آية السرور در تاريخ آل سلجوق ( فارسى ) — الصفحة ٠.١١

[ تصحيحات ]

ص 386 س 2 اشتد - صحيح : استد .

ص 400 س 10 - از رباعيات سنائى است ( ديوان چاپ آقاى مدرس رضوى ص 828 ) .

ص 421 س 18 بطغرا - شايد : بطغرائى .

ص 460 س 9 و حاشيهء 1 - معنى اين فهلويه آنست كه : من كه بوسيده باشم لب جانان را از هركسى لب بدندان نمىگيرم .

ص 469 س 5 - يقينا عمرو و عنتر درستست ( رجوع شود بحواشى اين‌جانب بر ديوان ناصر خسرو ص 651 ستون 1 ) .

ص 470 س 4 و 5 - ظاهرا بيت چنين بوده : بام بىدر كه ورا گنبد گردون لقبست عاشق شيفتهء گنبد و بام و در اوست .

ص 484 س 14 - در اينكه نام اين قلعه فرزين بتشديد راء بوده است گويا شكى نباشد ، و عبارت جرفاذقانى مترجم تاريخ يمينى شاهد اين تلفظ است : « و اين پادشاه عادل ( يعنى الغ بيگ آى آبه ) كه دايم عمر باد . . . بمحروسهء فرزين كه فرّ و زين جهانست متمكن شد ( ترجمهء يمينى چاپ طهران ص 11 تا 16 ديده شود ) .

ص 506 س 12 سم خر - ظهير فاريابى گويد : گر سخن نغز آمد اقبال تو آوردست از انك عزت عيسى است آنك اندر سم خر يافتند .

ص 509 ح 1 - معلوم نشد مربوط بكجاست .

ص 535 بعد از س 5 افزوده شود :

طاهر ابن فخر الملك ، ناصر الدين - ، 167 ح .

ايضا بعد از س 7 افزوده شود :

طغانشاه ، پسر الپ ارسلان - ، شجره‌نامهء سلاجقه بعد از ص 84 .