سفر در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٨
38 درباره‌ى كردها
هنگامى كه ايلات چادرنشين در حال نقل‌وانتقال از چراگاهى به چراگاه ديگرى هستند چنان‌چه مرتعى در فاصله‌ى نزديك پيدا نشود در روستاهاى بين راه توقف مىنمايند . آنها هيچ‌گاه به درون خانه‌هاى روستاييان نمىروند ، بالعكس ، صد قدمى هم فاصله مىگيرند و با باروبنه و شترها سنگر مدورى ايجاد مىكنند و هنگام شب احشام خود را كه تا غروب به چرا مشغول بوده‌اند ، در ميان اين سنگر محصور مىنمايند . روستاييان كه در همه‌ى نقاط ميهمان‌نوازند هميشه چيزى به آنها مىدهند .
چادرنشينان به هركجا كه مىروند مردم به چشم خوب به آنها نگاه مىكنند و از اين‌رو صرف‌نظر از وضع اسف‌بار زندگيشان نبايد آنها را مردمان بدبختى دانست . ايرانيها كه آنها را به سبب رنگ چادرهايشان سياه‌چادر مىنامند ، نه تنها از آمدنشان به مراتع خود جلوگيرى نمىنمايند ، بلكه خيلى هم خوشحال مىشوند ، زيرا كه تحرك و شادى با خود همراه مىآورند و علاوه بر آن ماده‌گاوها و ميشهايشان را به قيمت مناسب و خيلى ارزانتر از بازارهايى كه اختصاص به اين نوع معاملات دارد خريدارى مىنمايند .