تاريخ مازندران ( فارسى ) — الصفحة ١٧
شعر :
پيونديد خويشاوندان را . عثمان . . . . ، اين معنى وسيله ساخت ، خواستهء بيت المال و حكومت ولايات ، به خويشان خود مىداد .
در باب حوا را از آدم آفريدن ، يهود به پيغمبر صلى اللّه عليه و آله گفتند :
« اگر آدم تمام خفته بودى چه مىشد ؟ »
حضرت گفت « مرد از كردار زن مطلقا خبردار نمىشد . »
گفتند « اگر بيدار بوده مىآفريد چه خواستى شد ؟ »
گفت « زنان را از مردان پرده نبايستى كرد . »
گفتند « اگر آدم را از حوا مىآفريدى چه مىشد ؟ »
گفت « طلاق در دست زن مىبود . »
برخى مىگويند حوا را بعد از داخل شدن آدم در بهشت آفريده . هر دو را در جنت جاى داد و گفت « بخوريد جمله نعمتها و آلاء مگر از ميوهء اين يك درخت كه بارش گندم بود . » مار و طاوس به دربانى بهشت مقرر گشتند .
ابليس خود را به در بهشت رسانيد ، وقتى كه طاوس حاضر نبود ، نزد مار اظهار تأسف و تحسر نمود .
مار گفت « ترا چه شده كه اين همه اندوه فرا پذيرفته‌اى ؟ »
گفت « به جهت تو و طاوس كه با اين صورت نيكو خواهيد مرد . »
گفت « اگر فرمان حق باشد چه چاره ؟ »
گفت « من اسم اعظم مىدانم و هرگز فنا نمىشوم . »
گفت « چگونه ؟ »
ابليس جواب داد كه آسان است ، اگر سخن مرا مىشنوى ، به شما ياد مىدهم تا همچو من جاويد بمانيد .
مار گفت « اين سخن كدام است ؟ »
گفت « اينكه مرا در بهشت سير بفرمايد . »