تاريخ مازندران ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

تعليقات و تصحيحات فهرست

الانساب ص 292 ) .

88 / 4 - فوت ملك كيومرس بن ملك كاوس را ملا شيخعلى در سال 973 نوشته ، در صورتى كه زامباور سال 963 ضبط كرده است ، ( معجم الانساب ص 292 )

88 / 9 - در دوران سلطنت ملك سلطان محمد بن ملك جهانگير بن ملك كاوس آثار الحاد على ذكر السلام در ولايت رستمدار تازه گشت و اين نشان مىدهد كه تا حدود سنهء 1000 اسماعيليان هنوز قدرت داشته‌اند .

89 / 2 - گوزدستاق يعنى كسى كه تحت‌نظر است . گوز در تركى به معنى چشم و دستاق به معنى زندان است .

90 / 3 - ظاهرا طرف شرقى تالار مازندران صحيح است .

90 / 9 - از اين عبارت معلوم مىشود كه فخر النساء بيگم دختر مير عبد اللّه خان زوجهء شاه سلطان محمد خدابنده ( 995 - 985 ) و از عبارت ص 60 / 9 برمىآيد كه اين زن زوجهء شاه طهماسب ( 984 - 930 ) است .

91 / 7 - از پسران سيد عباس بابلكانى سيد رحيم را نام مىبرد و در سطور بعد اين مرد به نام سيد عبد الرحيم خوانده شده است .

92 / 5 دارا كلاته ظاهرا همان دارا كلايهء ص 62 / 6 است .

92 / 13 - ظاهرا افتادگى دارد .

93 / 7 - ظاهرا « چون آقا مير ديو » صحيح است .

93 / 8 - نقطهء آخر جمله اشتباه است و بايد ويرگول باشد ، زيرا دنبالهء جمله بعدا مىآيد .

94 / 6 - سرخيل به معنى سرگالش و بزرگ گله‌داران است . مخت‌آباد ( بضم ميم ) نيز مىگويند .

94 / 23 - سلطان حسن ميرزا صحيح است كه پسر سلطان محمد خدابندهء صفوى است .

98 / 16 - عبارت « زاربانى او بود چگونه اطاعت حاكم مىتوانست كرد » معنى روشنى ندارد .

99 / 8 - « وى در آنجا گره طاعون برآورده فى اربع و الف درگذشت » معنى عبارت روشن نيست .

99 / 13 - ملك سلطان محمد پسر ملك جهانگير پسر ملك كاوس پسر ملك اشرف است كه