تاريخ مازندران ( فارسى ) — الصفحة ٩١

احوال سيد عباس بابلكانى

لختى از چگونگى حالات هريك به ترتيب اسامى اينها نوشته خواهد آمد

لختى از چگونگى حالات هريك به ترتيب اسامى اينها نوشته خواهد آمد

احوال سيد عباس بابلكانى

احوال سيد عباس بابلكانى

بعد از انقطاع خانان ذىشان در مازندران سيد عباس بابلكانى در پنجاه - هزار كه اشرف از اعمال اوست نشست و متوسل به على ياربيك يخهء تركمان كه اكثر بلوك و قراياى جرجان را تصرف كرده بود شد و چند پسر والاگهر داشت : سيد شمس الدين و سيد رحيم و سيد فخر الدين و سيد عبد الوهاب هر كدام جماعتى از نوكران سياه‌پوش داشتند . نوبتى سيد شمس الدين پدر را گرفته ، محبوس ساخت . على ياربيك او را گرفته ، پدرش را خلاص كرد و او را به دست پدر سپرد تا بكشت . بعد از يكچند پسر ديگرش - سيد عبد الرحيم - پدر را محبوس ساخته . باز على ياربيك ، سيد عبد الرحيم را نيز گرفته به پدر سپرد تا يكچند محبوس مىداشت . آخر بكشت . چون چندى بگذشت ، سيد فخر الدين نيز به دستور برادران پدر را مقيد ساخت . ايضا به معاونت على ياربيك خلاص گشته ، سيد فخر الدين را نيز به درجهء هلاكت رسانيد . و سيد عبد الوهاب رشدى نداشت . آخر از آزردگى قتل پسران و تنهائى نزد سيد مظفر المرتضى كه چند بلوك مازندران را او نيز مالك شده بود آمد كه راقم آنجا بود و از بنات ديوان سواته‌كوه ، بيگم ديو را كه اول زن پدر سيد مظفر بود و به جهت [ او ] سيد ابو القاسم نام پسرى داشت ، در حبالهء زوجيت خود در آورده بود . اين نسبت را منظور ساخته بود . سيد مظفر دختر مير جهاندار هزار جريبى را تزويج كرده بود و اين مير جهاندار هزار جريبى ، در دشت مازندران ملك نداشت و دو پسر رسيده يكى ميرزا محمد و ديگرى مير على آقا از او بود . سيد مظفر را راضى ساختند تا سيد عباس را بگرفت و در قلعه‌اى بند كرد و بلوكات متفرقهء او را به ميرزا محمد بن مير جهاندار مرجوع كردند .