تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠

وصف أمير المؤمنين حسن رضى اللّه عنه

وصف أمير المؤمنين حسن رضى اللّه عنه

وصف أمير المؤمنين حسن رضى اللّه عنه

چون نيشكر قامت على كه در باغ امامت مستعلى بود ، شكسته گشت و در علم كه در فضاى خلافت مفتوح بود . بسته شد ؛ نبات حسن اكبر السّبطين أمير المؤمنين ابى محمّد الحسن - رضى اللّه عنه - به مذاق خلافت موافق و وجود با جودش « 1 » مسند ( 11 - ر ) امامت را لايق بود تا به سيرت حميده و سنّت حسنه « مدّة الخلافة بعدى ثلثون سنة » ، به سر آورد و از مراد خود گذشته ، مراد ديگران را برآورد . جود عزيز و كرم عديم النظير آن سبط جواد بر عالميان لايح گشت و معجزهء « انّ إبني هذا سيّد ، و لعلّ اللّه ان يصلح به فئتين عظيمتين « 2 » من المسلمين » ، همگنان را واضح شد .

چون مذاق زندگانيش به زهر قتّال ادانى وداع لذّت حيات فانى كرد ، جهت اقامت حقوق امامت و طلب ادامت امن و استقامت أصغر السّبطين اكبر الشّهداء و الخافقين أمير المؤمنين ابى عبد اللّه الحسين - رضى اللّه عنه - در مقام مبارات بغات قيام نموده و جهت دفع فرقه « ثمّ يكون بعد ذلك ملكا عضوضا » ، كه بسى ماه [ و ] « 3 » سال ، صبح كاذب آسا رايت ايالت بر افراشته و پايهء سلطنت را به دست و دندان نگاه داشته بودند ، از مكّهء مباركه به ارتحال صوب عراق اقدام فرمود ، مهيّجان مواد كرب و بلا در دشت كربلا آن ريحانهء مصطفى را - صلّى اللّه عليه و سلّم - سر چون شكوفه « 4 » بر شاخ نيزه برآوردند و ايّام جليل البركات آن امام را از شنايع حركات به سر آوردند . آن دو سيّد شهيد از جور ظلم هر پليد « بلّغهم اللّه ما يستحقّونه و يزيد » ، مقتداى شهدا و پيشواى سعدا شدند - رضى اللّه عنهما و عن ابيهما و عن محبّيهما اجمعين .

ابيات ( 11 - پ )

آن دو سبط بلند رتبت را * آن دو خورشيد اوج قربت را

دشمنانش الم رسانيدند * زهر و تيغ ستم رسانيدند

آن دو ريحان باغ پيغمبر * آن دو چشم و چراغ پيغمبر

( 1 ) . F : وجوش . ( 2 ) . K : « عظيمتين » ندارد . ( 3 ) . KP : ندارد ، با توجّه به فحواى عبارت افزوده شد . ( 4 ) . K : شكوفه + را