تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٦

[ ديباچه ] « 1 »

بقاى سرمدى عنوان جاهش * ازل شد تا ابد جاى سپاهش

نه آغازش بود پيدا نه انجام * خرد در جست و جويش بىسرانجام

خرد در ملك هستى كرد سيرى * نديد او وصف هستى را ز غيرى

ترا گنجينهء هستىست در دست * ز هر چه نيست غيرت را ترا هست

تويى سلطان و در دست تو هر گنج * سلاطين جهان چون شاه شطرنج

كسى نبود به تو جز تو شناسا * خرد گو از طلبكارى بياسا

ز مهر روى تو ظلّى ست آدم * شد آدم منتخب ، از جمله عالم

مگر لطفش نمايد شاهراهى * دهد در درگهش ما را پناهى ( 3 - ر )

به ما بنما جمال گيتى افروز * به شام جهل ما نورى بيفروز « 1 »

نگويم تا چگونه يا كه چونى * ولى بنما به ما سرّ درونى

شناسا كن به ارباب قلوبم * كه بخشندم وقوفى از عيوبم

چو گردم پاك از لوث علايق * به عاشق شيوه‌هايم « 2 » ساز لاحِق

بُوَد يابم ازين غربت رهايى * به قربت افتم از كوى جدايى

بجز عجز و نياز و دردمندى * درين درگه نباشد سودمندى

نيابم حقّ وصفش يك سر موى * به جاى وصف لا احصى ثنا گوى

هدايت گر نجويد [ مردِ ] گمراه * نيابد رهبرى جز ناله و آه

درين ره گر نيازت شد بضاعت * گشايد قفلِ دَر از راه طاعت

شفيع جرم و تقصيرت درين كوى * ز خاك آستان مصطفى جوى

و ضميمهء سپاس حضرت بارى و تميمهء محامد پروردگارى درود و تحيّت بر دوام است و صلات [ و ] صلوات قدسى التيام بر ذات مقدّس و نفس اقدس آن رسول كريم و آن شفيق حميم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ [ 9 / 128 ] كه در ظلّ رايات ايمان و طاعت و سايهء لواى والاى شفاعتش همگى مفارق بختياران امّت و هامهء همّت سروران ملّتش چون ماهچهء

( 1 ) . F : بيندوز ( 2 ) . F : شيوهايم