تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٢

شعرها و مصراعهاى فارسى

ساقى ار باده از اين دست به جام اندازد 277

ساقى ار باده به اندازه خورد نوشش باد 277

سالها اشك فشان تخم وفا كاشته‌ام 339

سايهء او باد ولى تا قيام 361

سبز بنموده گنبد مينو 406

سبحان اللّه زهى شجاعت 270

سبك خيز اى نسيم صبحگاهى 207

سبك سير باش اى نهم آسمان 37

سپاهى روان شد درخشان چو هور 176

سپاهى فزون از حساب و قياس 212

سحاب فضل تو آسودگان عصيان را 314

سحر مبين سبحه طرازى او 388

سخن كو به وصف تو سرور بود 73

سرانجام چون باز بايد سپرد 415 ، 420

سرانجام زير زمين جاى تست 351

سراسر جوانان و مردان مرد 115

سراسر درست است اندام او 99

سر باش ار ز شام آوردند 189

سر چتر بر زد به اوج سپهر 144

سر خيل رسل حبيب رحمان 9

سر دشمنان تو استغفر اللّه 295

سر زد از مشرق ، تبار اوغوز 22

سرش از بار بيمارى گران شد 411

سرور شاهان به تواناترى 110

سرو صفت باش بر اين طرف جو 167

سرى كو چتر شاهى كشد 195

سعادات اى چرخ ذات آلبروج 37

سعادت ، چاكرى از آستانش 70

سعد و نحس اندر دلت مهمان شود 286

سعيد آباد جاى صد امّيد است 231

سعى در كسب معارف تا كى 67

سعى كردن به جمع قرآنش 17

سفر دراز نباشد به پاى طالب دوست 115

سكندر ار خوانمت لايق است 60

سكندروار سدّ عقل بسته 414

سلسله‌شان شكل نى قند داشت 259

سلام تو آسايش جان من 12

سم اسبان ز آتش جان من 12

سم اسبان ز آتش نعل گشته 124

سنان بر سينه‌ها سر تيز كرده 124

سواران تيغ برق افشان كشيده 124

سوار همّت تو گوى ماه در ميدان 301

سوسن شرع در زبان آمد 159

سوى عجم ران ، منشين در عرب 137

سهند از ناله‌اى سرد و دل تنگ 363

سيب او چو زنخ خوبان بود 383

سير فلكى يك سره بر منهج عدل است 280

شاه بر اوج قصر او جان شد 365

شاه يعقوب را ميسّر شد 189

شاه يوسف عزيز دوران بود 409

شبى كه آن مه بد مهر همنشين من است 338

شد اشارات ز حقّ حايل تو 67

شد نوح نجىّ ز غرق طوفان 9

شده از جمرهء نارى فروزان 398

شربت لطف ، جزيل المنن است 41

شرحه شرحه سينه‌ام از دست او 63

شرح كن احوال پيشين مرا 64

شيرين ز برت مذاق جانها 9

شفيع جرم و تقصيرت درين كوى 6

شكر كه از معركه دشمن نرست 204

شمسهء نه مسند هفت اختران 7