تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٠

شعرها و مصراعهاى فارسى

در بياضش سفيد رويى روز 38

در جام امل مىهوس ريخته گير 293

در جهل ، عدوت پر ستم باد 9

درخت ارشد ، همان در كار مىباش 56

در دخمه كردند سرخ و كبود 420

در دماغش چو رود باد خيال 63

در روضهء كوى دوست بالى بگشا 11

در ظلّ شفاعتت پنه ده 9

در عرصهء وجود بناى فلك نبود 360

در عنق منكسر اوردا 388

در كمالات راه دانى او 95

در كياست سفير مدركه بود 95

در ماتم او بهار اميد ، دى است 321

درم در كف او به نزع اندر است 142

در مصر وجود ، باد پيوسته عزيز 297

در نزد فطانتت عيان است 46

در نظر خسرو بنده نواز 75

در وفاى پدر چنان بودى 104

درّه‌اش مغز كوب حيلت و ريو 16

در هر دشتى كه لاله زارى بوده 59

در هر دو جهان تراست شاهى 9

درين بستان گل احسان رسيده 45

دريده دهن ، بد سگالش چو زاغ 264

درين ره گر نيازت شد بضاعت 6

در زمان خلافتش غم بود 19

دست برد گراميت برداشت 139

دست ملّت قوى ز بازوى او 16

دشت افق جمله سمن‌زار شد 276

دشمنانش الم رسانيدند 20

دعايى رود بر در كبريا 407

دگر بر دوم صاحب نامدار 12

دگر بر سپهدار اصحاب او 12

دگر يعقوب سلطان رشك جمشيد 231

دل آسوده ، هر كس را چو خود آسوده پندارد 339

دل به سوخته از شفتالوش 383

دل خاك قبرت كه چشم من است 12

دل كه بود جام شراب الست 309

دليل هستى او نيست پيدا 5

دماغ زهد ندارم امين صفت يك چند 417

دنيا سراى ظلمت خلق است و تا ابد 158

دولت از هر طرف شتابيده 366

دو قرن است تا در جهان سرورى 60

دو لشكر رو به رو خنجر كشيدند 123

در هر دشتى كه لاله زارى بوده 59

ديده حيران شده در روى مه‌اش 383

دير نشست نازنين مهمان 369

ديگر از سد سكندر كس نمىگويد سخن 117

ذره‌اى را ماه و خور در كف نهد 264

ذو الفقارش كه باز اوج وغاست 19

راحت از ملكت وجود برفت 369

راه او ، شرع احمد مختار 409

راى خود گذاشتيم به رايت 346

ربوده گوى از ميدان اقبال 414

رحمت حقّ چرخ فلك آفريد 49

رحمتش عام است بر هر نامراد 44

رسيد نامه و خاطر از او بشارت يافت 245

رسيده پايهء قدرش به قبّهء مينا 219

رشته ازين مهره اگر پاك نيست 64

رضاى حق به تسليمى خريده 254

رعيّت را به امن از خواب كم نيست 253