تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٧

شعرها و مصراعهاى فارسى

پادشاها به پيش پاى سگت 189

پايها پيش او فرو پايه 14

پدرانش به جهان جمله مهان 41

پرستارزاده نيايد به كار 25

پرى رويان عالم زير فرمان 414

پس اين داستان را بيان چون كنم 414

پيش آن شيرين لبم گر دولت مردن بود 216

پيشتر از مرتبهء عاقلى 64

پيش تو خورشيد خجل مانده است 41

پير كه عمرى به غم اندوخته 246

پيرى از پشت من كمان سازد 94

تا به ابد دور به كام تو باد 75

تا به بازار جهان كفشگرى 67

تا بتوان دست مبر سوى تيغ 306

تا به حمد تو نعره زد بلبل 168

تا به كى بار تبه بردن مرا 63

تاج ده گوهر آزادگان 7

تا چو تو درّى به كفّ اوفتاد 49

تازه بهار چمن خوبى است 361

تا زمين و آسمان بر ذرّه و انجم بود 141

تازه نخلى درين چمن نرسيد 317

تا شده آن قميص تا بوده 409

تا صاحب باغ را خبر شد 320

تا ملكه مالك ملك من است 64

تا قپق سان كدوى زر دارى 249

تا كه با مه چون شود او متّصل 286

تا نمى ديده از مروّت تو 242

تبارك اللّه ازين طاق دل فريب كه هست 219

تب پر لرزه در بستر كشيدش 411

تخت او چون نهاد يا به جهان 159

ترا گنجينهء هست است در دست 6

ترا لطف حقّ نعمتى داده است 60

ترا مىرسد زيور پادشاهى 48

ترنگ تير و چاكا چاك شمشير 123

تعالى اللّه از آن سلطان قادر 5

تعالى اللّه ازين فرخنده اقبال 52

تعالى اللّه چه صبح ارجمندست 231

تف به رويش باز گردد بىشكى 252

تموز از مهر ، تيغ گرم مىراند 168

تن تو خشك گشت همچو نهال 249

تنش كز نازكى چون نسترن بود 411

تنگى اين خانهء تاريك بس 403

تنها نه امين روى زمين مىگويند 331

تو پى كشتن گريبان مىكشى فارغ مرا 403

تو پرورده درخت باغ شاهى 56

تو تا سعى چو تاسع افلاك و اعظم است 158

تو حال زيردستان را چه دانى 349

تو خسرو و انبيا سپاهت 9

توسن دل سوى فلك رو نهاد 286

تو غرّه بدان مشو كه دستى دارى 109

تو فرما لطف ازين بندم برون كن 386

تو مكن تهديدم از كشتن كه من 293

تو همه عمر غم اندوخته‌اى 67

تويى سلطان و در دست تو هر گنج 6

تيغ او بىغلاف مىگويد 53

تيغ هر چند در غلاف بود 291

ثورى و حارث گه نصح و رشاد 388

جان قدم از خانهء كثرت كشيد 286

جايى كه بزرگ بايدت بود 256

جايى كه نشر بخشش احسان او كنند 247