تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٣

شعرها و مصراعهاى فارسى

شعرها و مصراعهاى فارسى

شعرها و مصراعهاى فارسى

آتش طاعون چو بر افروخته 323

آخر هدف تير قضا بايد شد 293

آراسته بود باغ امّيد 320

آسمان يك سماط احسانت 242

آفتاب ار لعل سازد در بدخشان سنگ را 299

آگنده به صد نيش از او هر نيشى 82

آنچه كس زو نواله‌اى نربود 189

آنچه نگرفته هيچگه روزه 266

آنچه هرگز نكرده بود ، صلات 266

آن خلفى تو كه ز روز نخست 310

آن دو ريحان باغ پيغمبر 20

آن دو بسط بلند رتبت را 20

آن زمان كه او مقيم برج تست 286

آن زمان كه افتى از نوا چون عود 372

آن شهسوار عرصهء مردى كه روز رزم 148

آن كه آزاد كرده از بندت 387

آن كه اوّل شود در ايمان ، راست 14

آن كه او نور بزم اصحاب است 16

آن كه در صدق پيشتر باشد 14

آن كه دست لطف او بالم گشاد 385

آن كه در سلك چاكران تو نيست 307

آن كه ز تدبير نشد با تو دوست 306

آن كه ز مقصود وجود اوّل است 110

آن كه منشور جود و احسان است 17

آوخ از شاه مصر محبوبى 369

آه كه طاعون دل ما ريش كرد 322

آينه زين رو كه تو دارى به چنگ 311

آيينهء روى تست مهتاب 8

ابر و باران و بحر و سيل همه 43

اجزاى زمين بر آسمان شد 289

اجل بازو زنان هر سو همى شد 149

اجل بر جان كمين سازى نموده 124

اجل جملهء خلق را سر بر سر 99

اخترى كز يمن او ديدم كه هست 361

از آن ديدن غم خاطر فزون شد 417

از آن فرخنده طالع مىنمايد 207

از آن ملكت اعظمش داده است 39

از ازلش علم ، چه درياست اين 108