تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ٢١٩

ذكر واقعات سنهء احدى و تسعين و ثمان مائه « 1 » ( 115 - ر ) [ 891 / 1486 ]

غرّهء محرّم اين سال فرخنده مآل نزول موكب مسرّت انگيز ، در دار السّلطنهء تبريز بود .

جهان از فتنه آرميده و ايّام حوادث به آخر انجاميده « 2 » .

در اين سال عمارت قصر هشت بهشت كه در باغ صاحب آباد بنياد افگنده بودند ، مكمّل گشته بود ؛ و آن عمارتىست در وسط آن باغ همچو اورنگ فيروزه رنگ بر افراخته و رفعت شرفاتش سنگ حرمان به جانب خورنق و هرمان انداخته و صنع « 3 » بنايش بر صورت مثمّن و محاذى هر ضلع از خارج ، صفّه و طاقى دلفريب همچو ابروى محبوبان ، نظرگاه مردم صاحب كمال و مزيّن سطح مينو همچو صورت هلال .

ابيات « 4 »

تَبارَك اللّه ازين طاق دلفريب كه هست * نظرگه همه مردم ، چو ابروى خوبان

رسيده پايهء قدرش به قُبّهء مينا * گذشته رفعت سقفش « 5 » ز گنبد كيوان

ز عكس هر گل نقشى كه ساخت نقّاشش * ستاره‌اىست در آينهء فلك تابان

( 1 ) . P : جاى عنوان را بياض گذارده است . ( 2 ) . P : انجاميده + و . ( 3 ) . F : وضع . ( 4 ) . P : شعر . ( 5 ) . F : تيغش .