تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩

داستان اقبال رايات نصرت شعار حضرت اعلى خاقانى به صوب ديار بكر بر حسب امضاى مصلحت سلطانى

كمال از مكمن كمون كه موطن استقرار سكّان تحت اللواء اسماء غيبيّه است ، به محالى « 1 » بروز كه مصاف ابطال عالم ظلال است خراميده ، بر سرير كرامت مصير خلافت ربّانى قرار يابد و بر قامت معالى و مفاخر ( 57 - پ ) شريفه‌اش خلعت إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً [ 2 / 30 ] راست آيد « 2 » و سايهء عدل جهان پرورش از فحواى أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ [ 25 / 45 ] نشان دهد و خورشيد ذات نور گسترش مؤدّاى ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًا [ 25 / 45 ] را بيان كند .

از امداد الهام رحمان ، ابواب رحمت و امتنان ، بر وجوه كافّهء سكّان عالم امكان گشايد .

بنا بر وجوب اتّباع ظلّ صاحب ظلّ را چنين ذات « 3 » ملكى ملكات ، همگى سر سبزى نهال اقبال خويش از رشحات الطاف رحمانى ترقّب نمايد و صعود كوكب « 4 » آمال خويش را از افق افضال سبحانى ترصّد فرمايد . بنيان قصور جهاندارى را به اساس توكّل استحكام دهد و جدران ربوع كامكارى را به اعتماد امداد الهى « 5 » بنياد نهد . همچو آفتاب ، قطع مسافت فلك دوّار به حركت يومى از خويش نبيند و سايه آسا در پس ديوار پندار ننشيند .

سكر « 6 » شجاعت كه در بزم رزم ، شراب آشام خون دليران است از جرعهء ساقى باقى داند و دست زور آزماى « 7 » كه پنجه پيچ زبر دستان است ، آستين يد قدرت گرفته به طيش آستين نيفشاند .

[ رباعى فارسى ]

اين مستى تو مستى مست دگرست * وين هستى تو هستىِ هستِ دگرست

تو غرّه بدان مشو كه دستى دارى * كين دستِ تو آستين دستِ دگرست

و چون مشيّت منشى [ انشا و ] و ابداع از منشأ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ [ 3 / 26 ] بر منشور خلافت ( 58 - ر ) خورشيد فلك پادشاهى ، سايهء اخصّ الهى « 8 » ، تاج بخش خسرو طارم افلاك ، خراج ستان تخت نشينان خطّهء خاك ، صورت جانفزاى كاخ اعيانى « 9 » ، معنى

( 1 ) . P : مجالى ( 2 ) . P : آمد ( 3 ) . P : ذاتى ( 4 ) . KP : كواكب ( 5 ) . KP : الاهى ( 6 ) . P : شكر ( 7 ) . P : آزماى + را ( 8 ) . KP : آلاهى ( 9 ) . P : اعيانى + به