سفرنامه كلات ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٦

فصل هيجدهم تاريخ نادر شاه افشار

فصل هيجدهم تاريخ نادر شاه افشار

فصل هيجدهم تاريخ نادر شاه افشار

نادر شاه افشار كه مورخين معتبر اروپا او را ناپلئون مشرق ميخوانند و يكى از اشخاص اوليه عالم ميدانند ، در كلات كه از توابع ايالت خراسان است در سنه 1100 هجرى متولد شده و پدر او رئيس يك طايفه از افشار و حاكم كلات بود .

نادر قلى طفل بود كه پدرش وفات يافت و معمول آنزمان اين بود كه حكومت كلات ، از پدر به پسر ميرسيد ولى چون نادر طفل بود عموى او حكومت را به اين عنوان متصرف شد كه هر وقت نادرقلى بسن رشد برسد به او تفويض نمايد ، ولى وقتى كه نادر شاه بسن رشد و بلوغ رسيد عموى او بعذر اينكه هنوز جوان و ناآزموده است .

و از عهده حكومت برنميآيد او را مداخله نداد و محروم گذاشت و بطايفه خود چنان وانمود كرد كه نادر جوانى است تندخو و ظالم و از عهده اداره امور برنميآيد اهالى قلعه و طايفه افشار چون از عموى او راضى بودند بقاى او را برياست طالب شدند و به برادرزاده او وقعى نگذاشتند و او هم در كمال رأفت و انصاف حكومت ميكرد .

نادر بتدليس عمو از حق موروثى خود باز ماند و نتوانست به اين خفت در ميان طايفه خود زندگانى كند ، لهذا به شهر مشهد رفت و داخل در خدمت حكومت خراسان شد و بعد از چندى به نيابت « ايشك آقاسىباشى » معين شد و در آنمقام