سفرنامه كلات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣

روزنامه محاكمات :

بفكر بنده نگرديد اين معما حل * حواس عقل و خيالم تمام شد مختل

ولى چه چاره از آن نقطه رخت بربستم * بجاى ديگر و در انتظار بنشستم

كه تا جواب رسد از حكومت و شايد * جواب او گره از كار بسته بگشايد

رسيد روز چهارم جواب بىثمرى * نوشته بود ايالت جواب مختصرى

نوشته بود كه اين قضيه نيست باور من * خطور هم نتواند كند بخاطر من

كه شخص قونسول اين قسم بشكند قانون * مگر كه عارض او گشته است صرع و جنون

و گرنه جز حكمران و كارگذار * مداخله بچه حق كرده است در اين كار

مگر كه دولت ايران ز پاى افتاده * و يا حكومت اين شهر را به او داده

اگرچه در نظرم اين قضيه هست محال * به احتياط يكى رقعه داشتم ارسال

چو شهر نيست كنيد از محلش استفسار * براى او بفرستيد رقعه را ناچار

يقين ز كرده پشيمان و منصرف گردد * بدون عذر بتقصير معترف گردد

نخست كرده در آن رقعه قصه را تشريح * سپس نموده بخبط و خطاى او تصريح

دوباره رقعه نوشتم به قاصدى دادم * بجوف رقعه حاكم برش فرستادم

برفت قاصد و آن هر دو رقعه را برساند * گرفت و داد بمنشيش و از براش بخواند

جواب بنده بمضمون ذيل شد تحرير * كه حكم سخت رسيده است از جناب سفير

كه ملك را بنمائيم از تو استرداد * جواب رقعه حاكم به پست خواهم داد

از اين جواب كه تكرار حرف سابق بود * بجان تو كه بسى ناميديم افزود

ز ملك و حاصل موجود خويش كردم قهر * به صد هزار كسالت شدم روانه شهر

به شهر رفتم و دادم بتلگراف خبر * به هيئت وزراء تا شوند مستحضر

كه وضع مملكت اين است و حال بنده چنين * يقين كه هيئت دولت نميكند تمكين

دو تلگراف ز عدليه شد دو از حاكم * كه ز كارگذارى كه بود بس لازم

يكى دگر ز نمايندگان پارلمان * تمام كرده بمركز قضيه را عنوان

وزير داخله اصلا نداده هيچ جواب * گمانم آنكه جناب وزير بوده بخواب

و يا كه رفته براى شكار مرد آورد * وزين قضيه كسى بهر او خبر ناورد