تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ٦٨

لمؤلّفه

هر تنه بگذشتى ز چتر سحاب * پنجه زده بر كمر آفتاب

آنكه گذشت از فلك هفتمين * ريشهء او شد رگ گاو زمين

سِدره بود شاخچهء پست او * تا چه بود شاخ زبر دست او

نسبت هر يك به بزرگى تمام * گام نهادى نه برون از مقام

جمله سرافكنده ز روى نياز * گشته صف آرا چو قيام نماز

سرو خيابان بقا اتّصاف * خورده ز سرچشمهء خضر آب صاف

هر شجرى هست كنون بيشكى * از شجر وادى ايمَن يَكى

ساق درختانش ز نزديك و دور * ساعد موسى است تجلى ظهور

هر يك ازين نخل هدايت ثمر * مىدهد از مرشد كامل خبر

اهل سلوك از دو طرف رهنمون * تا نرود هيچكس از ره برون

اين همه خوبى نه ز آب و هواست * فيض مزار شرف اولياست

سيد قطب و سند اتقيا * كعبهء مطلب اثر مدعا

آنكه ز اسرار ضمير آگه است * هادى دين خواجه عبيد الله است

زاير اين روضهء خلد اشتباه * مىرود از سايهء طوبى به راه

هر كه درين ره نه به سر زود رفت * دير به سر منزل مقصود رفت

وانكه درينجا قدم از سر بريد * روى در آيينهء مقصود ديد

يا ربم از لطف ز كِه تا به مِه * با همه توفيق زيارت بده

اكثر فضلاى زمان در وفات حضرت ايشان مرثيه‌ها و تاريخها گفته‌اند ، بعضى از آن اين است .

تاريخ

به هشتصد و نود پنج در شب شنبه * كه بود رفته چو از فوت احمد مرسل

كشيد خواجهء دنيا و دين عبيد الله * شراب صافى عين جنان ز « جام اجل »

امير كبير صائب تدبير مير عليشير در تاريخ حضرت ايشان چنين گفته :

تاريخ

خواجهء خواجگان عبيد اللّه * مرشد سالكان راه يقين

شد به خلد برين كه از فوتش * سال تاريخ گشت « خلد برين »