تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ٣٣
وفات قطب الابرار غوث الاخيار حضرت خواجه علاء الدين عطار قدّس سرّه
را به عرض ارض روم كشيدند . بعد از طى طول مسافت ، مرز و بوم مملكت روم را محل خيام فلك احتشام گردانيدند و در اكثر ولايات آن حدود از توجه نسيم بهار خاطرش گلهاى فتح و فيروزى هر روزى برنگى مىشكفت .
از آنجا صاحبقران دولت توأمان پرتو التفات مرآت خاطر به سوى شهر حلب انداخته و با تيمورتاش كه والى ولايت حلب بود بعد از مصالحه كارش با مقاتله انجاميد . آخر الامر روى شاهد ظفر و نصرت و جمال عروس مدّعا مطلب بىغبار اغيار در آئينهء حلب مشاهده كرد .
بعد از آن پيش خانهء شادروان عزّ و جلال آن صبح اقبال را بىتوقف و اهمال به صوب عرصهء شام كشيدند ، با تيغ خورشيد پيكر جيب و كنار گردن‌كشان شام را چون دامن مغرب شفقى گردانيد ، باقى كه انقياد كرده رقبهء اطاعت در ربقهء ارادت نهادند ، رقم عفو بر جريدهء قصور ايشان كشيد و از شعلهء مشعل عدالت شبستان شام را چون صبح بيضا روشن و منوّر گردانيد .
لمؤلّفه
لمؤلّفه
ز فرّ قدوم شه پاكديد * شدى شام روشن‌تر از صبح عيد
ز شمع عدالت كه افروخت عام * منوّر ازو شد شبستان شام
ز تشريف شاه سعادت رديف * مثل در جهان گشت شام شريف
كنون خاك شام شرف آستان * شدى سرمهء ديدهء اصفهان
عروس جهان است نبود عجب * كه آيينه‌وار است شهر حلب
ز خوبى به نزديك اهل تميز * چه شامى كه از مصر باشد عزيز
سر كنگره قلعه‌اش بىگمان * ز شادى كله سوده بر آسمان
وفات قطب الابرار غوث الاخيار حضرت خواجه علاء الدين عطار قدّس سرّه
وفات قطب الابرار غوث الاخيار حضرت خواجه علاء الدين عطار قدّس سرّه
در اصل نام مبارك ايشان محمد بن محمد البخارى است . مزار فيض آثارش در ولايت حصار است در ده نو چغانيان . در تاريخ 804 در بيستم شهر ذى القعده اميرزاده محمد سلطان را درّى از درج شهريارى يا غنچهء از گلبن گلستان كامكارى در عرصهء ظهور شكفت و به سلطان يحيى موسوم گشت . سرآمد فضلاى دوران تاج الدين سلمان مأمور