تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ٢٨
مخالفت نمودن آل مظفر و كشته شدن شاه منصور در دست صاحبقران امير تيمور گركان مرتبهء ديگر
عزيمت نمودن صاحبقران ظفرأمان به صوب ملك اصفهان
عزيمت نمودن صاحبقران ظفرأمان به صوب ملك اصفهان
زمانى كه چابكسوار نيزه‌دار آفتاب برج قوس را مسخر كرده بود صاحبقران كشور گشاى امير تيمور ابن طرغاى عازم اصفهان گرديد . در اندك فرصت سواد آن عرصه را از پرتو علم خورشيد پيكر چون بياض صبح انور كرد . مردم آنجا بامداد غفلت ، ابواب قلعهء نااعتماد را چون در دولت بر روى خود بستند . صاحبقران به دستيارى فرّ همت و به كليد مشكل گشاى غيرت در بندان حصار را مفتوح كرد و به قتل عام آن جماعت نافرجام فرمان داد . به نوعى مقاتله كردند كه زنده رود اصفهان از خون كشتگان چون درياى سرخاب مىنمود در آن تاريخ آل مظفر مطيع و منقاد گرديدند . صاحبقران خاطر از اين مهم به كلى جمع كرده به صوب سمرقند مراجعت نمود .
مخالفت نمودن آل مظفر و كشته شدن شاه منصور در دست صاحبقران امير تيمور گركان مرتبهء ديگر
مخالفت نمودن آل مظفر و كشته شدن شاه منصور در دست صاحبقران امير تيمور گركان مرتبهء ديگر
آل مظفر و مردم اصفهان آهنگ مخالفت را باز به قانون سابق نواختند چون صداى بىتأثير ايشان در پردهء گوش كوچك و بزرگ رسيد ، مضراب غيرت تار رگ صاحبقرانى را چنان حركت داد كه فى الحال ساز و برگ سفر در پيش گرفته زنگولهء عزيمت در پاى ناقهء جرأت بست و خود پيش رو لشكر نصرت اثر گرديده در زمين عراق به هيچ مقام آرام نگرفت تا زمانى كه مردم اصفهان از شعبهء مخالفت سر پيچيده ، گردن در دايرهء متابعت نهادند . از آنجا گذشته حصار شيراز را محاصره كردند . در آن وقت شاه منصور بن مظفر حاكم شيراز بود و پنج هزار سوار داشت و صاحبقران سى هزار سوار جرّار با خود داشت .
شاه منصور خيال بيرون آمدن و رفتن كرد . باز به حكايت پيرزنى كه از روى سرزنش گفت بازگشت ، چنان كه خواجه عبيد الله هاتفى در كتاب تيمورنامه گويد :
مثنوى
به بيغاره‌اش گفت زالى به بام * كه اى بر تو شمشير و تركش حرام
چو بازوى شمشير دارى قوى * چرا مىگريزى ، كجا مىروى
بغريد و برگشت چون شير مست * نهنگى به زير ، اژدهائى به دست
در آن روز با لشكر صاحبقران مصاف كرده چون آتش بر قلب سى هزار مرد مىزد . دو نوبت شمشير بر صاحبقران رسانيد و صاحبقران را نشناخت . آخر يكى از ملازمان شاهرخ ميرزا