تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

تاريخ ديگر

تاريخ

اى سكندر نشان عرش مكان * وى سليمان پناه ملك جهان

فهم در وصف ذات تو قاصر * عقل در كنه فعل تو حيران

سالها از عدالتت به فلك * عدل استاده پلهء ميزان

سر به خط تو مانده است سپهر * ماه نو بر سرش خط فرمان

مقدم تو به ماوراء النّهر * شد مبارك به عرصهء توران

اختراعى نمود بندهء تو * در جلوس تو اى شه دوران

گفت تا بيست بيت در تاريخ * شد دو تاريخ هر دو مصرع آن

پادشاها سخنوران هستند * داده داد سخن به تيغ زبان

ليك من در سخن چو خاقانم * چون به ملك جهان تويى خاقان

دارم اميد آنكه در مدحت * شهره گردم به دهر چون حَسّان

باد پاينده مقدم خاقان * دور جاه ولى محمد خان

همه آسوده زير فرمانش * باد والى به دهر خان زمان

زد تفأل نشان نيكو داد * قرعهء رمل از كف دوران

از لبان عيسى است روح افزا * وز دهن رشك چشمهء حيوان

سعد اكبر شدى بر اوج لقا * بنما مهر در طلوع قران

در عدالت رسيد با جاهى * كه رمهء گرگ از قبيل شبان

چه عجب كز عدالت دارا * ياد گيرند صد چون نوشيروان

فلك هفتمش بُده مأوى * تا نيارد دگر سپهر از آن

دولت سرمدى طالع سعد * آمدى پادشاه مهر نشان

علم از دولت شه عالى * از خداجوى در جميع جهان

رونقى دادهء به شرع نبى * بدعت كارها ببر ز ميان

و ز لطافت يكى بود در دل * قد زيباى تو چو روح روان

ماه گردون سرير عالم عز * كى ودا را بر آستان دربان

سر شاهان ربع مسكون باد * جايگاه آشيان عاليشان

ماوراء النهر جاى بندهء تو * ملك دنيا برو وسيع مكان