تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ١٧٢
تاريخ فوت پيرم شيخ قدّس سرّه
بيت
بدخواه مرا زمانه بدخواه بس است * او را ز زمانه عمر كوتاه بس است
هر كه بدى كرد به بد يار شد * هم ز بد خويش گرفتار شد
آن خسرو عاقل خردمند * افتاد در آن چهى كه خود كند
بعد از گذشتن شش ماه از فوت والد خود در همان تاريخ 1006 به قتل رسيد . فضلا هر يك تاريخهاى مناسب گفته‌اند از آن جمله اين است :
تاريخ
كشتند شهى كه موم مىكرد آهن * بردند خزانه‌اش به دامن دامن
شاهى كه غلامش همه مخمل پوشند * چرخ فلكش نه گور دادش نه كفن
ديروز به گوش من ندا در مىداد * تاريخ وفات شه « نبرد دشمن »
ديگرى از ظرفا چنين گفته :
تاريخ
شه ظالم طبيعت عبد مؤمن * كه از ظلمش خلايق آرميدند
چو كرد او نيّت قتل بزرگان * قضا را اين سخن گُردان شنيدند
پى قتلش به فرمان الهى * اميران تيغ از هر سو كشيدند
به نيش خنجر تيز جگر دوز * همان دم پشت و پهلويش دريدند
چو او بدبخت بود از تن سرش را * بريدند و به كام دل رسيدند
از آن رو گشت تاريخ وفاتش * « سر بدبخت را ميران بريدند »
تاريخ فوت پيرم شيخ قدّس سرّه
تاريخ فوت پيرم شيخ قدّس سرّه
پيرم شيخ ابن قنبر شيخ دست ارادت به دامن پاك حضرت قطب الاقطاب قاسم شيخ عزيزان زده به مرتبهء كمال رسيده‌اند . بعد از وفات آن حضرت در مسند ارشاد نشسته جمعى را به درجهء رشد و رشاد رسانيدند و در خدمت حضرت شيخ جماعتى از روى اخلاص و اعتقاد به رتبهء اوتاد رسيده‌اند و مرتبهء هر يك از مريدان ايشان آن بود كه به تيغ تكبير چهار تسبيح گردن شيطان نفس و غفلت را دو نيم كرده ، بذكر ارّه ، نخل بىثمرهء هوا را بقطع رسانيده بودند و حضرت شيخ كبر سن دريافته در تاريخ 1006