تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ١٧٠
تاريخ قتل عبد المؤمن خان ابن عبد الله خان
تاريخ
دريغا رفت آن شاه جلالت * دِگَر رفت از جهان عيشِ فراغت
فلك شرمنده شد از كردهء خويش * اجل هم ماند حيران از خجالت
سليمان زمان خاقان اعظم * به جنّت برد رخت استقامت
نشانى از قيامت ماتم اوست * به پيش ديدهء اهل سلامت
چو پرسيدم ز فوت او خرد گفت * همه گفتند « قائم شد قيامت »
ديگرى چنين گفته :
سال هنگام فوت شاه طلب * شام شنبه دوم ز ماه رجب
نزد محاسبان زكى طبع معلوم است كه در مصرع ثانى تعداد روز و ماه كرده است و نيز اعداد حروف همين مصراع تاريخ سال فوت صاحبقران مىگردد . اين نوع تاريخ از جمله محسنّات است .
تاريخ قتل عبد المؤمن خان ابن عبد الله خان
تاريخ قتل عبد المؤمن خان ابن عبد الله خان
سلطنت پناه حشمت دستگاه المستريح فى جوار رحمة الله الملك المستعان عبد المؤمن بهادر خان ، تا نخل حياتش در رياض سلطنت و در حديقهء ايالت بالا كشيده جز برگ شاخ تكبّر و به غير از ميوهء تهوّر بارور نگرديده . غنچهء خاطر دادخواه را از نسيم ترحم جز صرصر غضب نوزيد . ولايت بلخ و حصار و بدخشان و ولايت مشهد مقدس و نيشابور و غير آن در تحت تصرف خان بود . امّا به غايت نازك و غيور بوده و از ممرّ غرور دولت و هم‌صحبتى اهل غفلت انحراف با والد خود عبد الله خان پيدا كرد . روزى از روى خيالات خام و تدابيرات نافرجام از ولايت بلخ با توجه از هرچه تمامتر روان گرديده كه والد خود را دستگير گرداند . در آن زمان عبد الله خان در چول ولايت قرشى شكار مىكرده و شاه محمّد الچيان كه از امراى معتبر عبد المؤمن خان بوده عرضه به پايهء سرير اعلى ارسال داشته كه واقعه بدين منوال است ، حاضر خواهند بود . چون اين مضمون مهابت مقرون به استماع انجاميد خان مذكور از روى اضطرار بر خود قرار داده به جانب ولايت بخارا معاودت نمود . چون خان تهور شعار از رفتن والد خود واقف گشت ناچار مضطرب گشته به ولايت خود بخارا معاودت نمود . بعد از گذشتن چند وقت لشكر