تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ١٦٠

لمؤلّفه

مقيمان حريم روضه را چون گوهر نامش * به گوش آمد عليه الرحمه مىگويند و الرضوان

نوشتم حيف از خاقان صد چندين دُر معنى * حساب هجرت او « بىزيادت بود بىنقصان »

مخفى نماند كه به حساب تهجى حرف با كه دو بود اسقاط كرده چنانچه بىزيادت و بىنقصان اشارت به همان است .

عبد الله خان تمام بدخشانات را با كان لعل سليمان در زير نگين درآورده بعضى از فضلا تاريخ فتح خان را بسى نيكو گفته‌اند . از آن جمله ملا نخلى گفته :

تاريخ

خواست نخلى از خرد * تاريخ سال فتح خان

گفت « عقل خورده‌بين * ملك سليمان را گرفت »

در تاريخ 995 عبد الله خان ابن سكندر خان شاهباز عزيمتش در هواى مملكت خراسان بال پرواز گشاد و شاهين جان شكار غيرتش روى در صيدگاه ولايت هرات نهاد .

خديو زمين شهريار زمان * سزاوار شاهى پناه جهان

تهمتن سپهدار مالك رقاب * سر نيزه‌داران او آفتاب

عنان‌دار رزمش عيان ملك * چه راكب ركابش هلال فلك

پلنگ افكن و شير دل در مصاف * به شمشير كين ريخته خون لاف

سليمان جناب و فريدون فرى * ز مور بيابان فزون لشكرى

به عزم خراسان نهادند روى * همه كينه‌جوى و همه جنگ‌جوى

شدند اهل لشكر كران تا كران * به رفتار ريگ بيابان روان

ز اهل نبرد از يكى تا هزار * همه در خمار مى كارزار

بدوش دليران آيين نبرد * كمانها چو قوس قزح سرخ و زرد

زره‌پوش مردان جوشن اساس * چو شمشير عريان جواهر لباس

به خون ريختن تيغها گشته تيز * چو ابروى خوبان عاشق ستيز

سنان يلان همچو مار دو سر * خورند از سر خصم مغز جگر