تاريخ راقم ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤
تاريخ مصالحهء شاه سليمان رومى با شاه طهماس
تاريخ مصالحهء شاه سليمان رومى با شاه طهماس
تاريخ مصالحهء شاه سليمان رومى با شاه طهماس
شاه سليمان رومى با شاه طهماس جهت مملكت هميشهء اوقات مخاصمت و منازعت بر جان و آتش قتال دايم در اشتعال و شعلهء حرب بىاهمال بود . مدتى متمادى بدين منوال مىگذشت . بالا خير شاه عراق ترانهء مصالحه چون لحن داودى در پردهء سامعهء شاه سليمان رومى رسانيدن گرفت و شاه سليمان نيز حداى مسامحه با ناقهء مصالحه چون اهل حجاز دمساز و هم‌آواز گرديد و ديگر باره شعبهء مخالفت را در قانون غيرت به مضراب مجادلت ننواخت و آهنگ موافقت را هميشه پيشرو و پيشنهاد خاطر مىداشت .
گويند يك چند انديشهء جنگ چنان به صلح مبدل شد كه شاه عراق و پادشاه روم هر يك شمشير مصرى را همچون يوسف كنعانى در چاه نيام بلكه در زندان فراموشان انداختند .
كمان سينه سوز كه چون ابروى خوبان در پى غارتگرى جان بود ، در حلقهء پيران گوشه‌گير چله‌نشين گرديد و تير جگر دوز مخالفت از هدف ملامت چون ناوك هوائى دور افتاد . زبان خنجر كه در طعن دشمن از هرچه تيزتر بود همچون زبان سوسن الكن شد و عصا چوب نيزه را مثال نهالى بىثمر در كنار ميدان نشانيدند . تير چون جوشن در سوراخ تفنگ همچون مهرهء مار افعى در بند خويش مىماند . ديدهء زره كه در روز كارزار خون مىگريست چون چشم فتنه جوى معشوقان در خواب رفت . تارهاى كمند كه رگهاى جان اعادى را در كشاكش از هم مىگسيخت شيرازه بند اجزاى الفت گرديد .
بيت
گردون فرو گشاد كمند از ميان تيغ * ايام برگرفت زه از گردن كمان
و اين مصالحه در شهور 969 واقع شده بود كه ملك الشعراى عراق - ملا محتشم كاشى - تاريخ اين مصالحه را در سلك نظم رقم كرده :
تاريخ
از پى تاريخ گرفتم قلم * تا زده از كلك منوّر رقم
منهى افلاك درين كهنه دير * غلغله افكند كه « الصّلُح خير »
در همين تاريخ 969 پنج امرا كه در چهار دانگ هندوستان در زمرهء عثمانيان شهرت داشتند و بعضى از ايشان به منصب سه هزارى و دو هزارى ممتاز و سرافراز بودند در يك روز به سعادت شهادت رسيدند . شيخ فيضى كه از ظرفاى قلمرو هندوستان است اين