تاريخ انحطاط مجلس ( فارسى ) — الصفحة ١٧

[ شعرى در اعتراض به غصب قريهء علىآباد ]

قراولى بفرستاد از پى اجزا * وليك ظهر شد و هيچ كسى نشد پيدا

پس از رفت‌وآمدهاى پياپى و ديدن اين و آن بالاخره آقاى عدل الممالك معاون عدليه او را احضار و چنين گفت :

بروز پنجم رفتم پى وصول جواب * نبد رئيس و معاون به بنده كرد خطاب

كه گر بخواهى احقاق حق خود بيقين * بيا بخارج دروازه و مرا تو ببين

على الصباح ز دروازه آمدم بيرون * بجستجوى معاون بحالتى محزون

سراغ منزل او را ز هر كه پرسيدم * به غير فحش و تغير جواب نشنيدم

چو نااميد شدم زير سايه ديوار * بفكر خويش فرو رفته در كنار حصار

هزار لعن بمشروطه گفتم و بخودم * كه از چه طالب مشروطه نديده شدم

دگر بهر كه قدم زد به راه آزادى * كه شد نتيجه آن انقراض و بر بادى

اگرچه دوره ستبداد روزگار قديم * چنان نبود كه باشد پسند مرد حكيم

ز بس بمغلطه ميبافت كارها انجام * برشوه ميشدى احكام نقض يا ابرام

با حقوق كه ميشد برشوه‌اى بر باد * بسا خراب كه ميشد به غير حق آباد

ز صد هزار يكى كارهاى آن ايام * نبد ز روى حقيقت به وضع استحكام

حكومتى كه بهر شهر ميفرستادند * بدست او رقم جان و مال مىدادند

ز هر كه هرچه بخواهد گرفت مختار است * و گر ببخشد سركار فيض آثار است

نبود حاكم در نزد هيچ كس مسئول * بجز خيال خودش در مقام رد و قبول

كنون نگشته اگرچه اساس آن محكم * وليك تجزيه گرديده كارها از هم

به ظاهر اسم ادارات مختلف باشند * دگر بغارت اموال موتلف باشند

شده است گرچه تجارت خراب و كسب تباه * براى آنكه شده سلب امنيت از راه

دو صد كرور ز مال رعيت و تاجر * نصيب ايل فلان شد به حالت حاضر

خلاصه آنكه بدور قديم و استبداد * بدون قوه و بىاقتدار و استعداد

باسم شاه همه كارها منظم بود * اطاعت همه بر پادشه مسلم بود

وليك عاقل داند كه اين ندارد سود * كجا مقايسه بتوان عدم كنى ز وجود